حضرت قاسم - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

افتاده ­ام به میدان ، در زیرِ سُمِّ اسبان               ادرکنی ای عموجان، ادرکنی ای عموجان

***************

کی می­شود بیایی ، گیری مرا به دامان                ادرکنی ای عموجان، ادرکنی ای عموجان

***************

عمّو بیـا کنـارم این  لحظه­ های آخر              تا از زمین بگیری  نعش مرا تو در بر

چون یاسمین زیبا ،شد قاسم تو پرپر              سویم بیا شتابان، تا در تنم بُوَد جان، ادرکنی

***************

عمّو من آرزویی ،  در دل دگر ندارم               جز شوقِ دیدنِ تو ، شوری به سر ندارم

از دوریِ تو اینک ،جز چشمِ تَر ندارم                در حسرتِ نگاهت، شد عمرِ من به پایان، ادرکنی

***************

عمّو بیا که دشمن ، بنشسته در بَرِ من               خنجر گرفته در کف ، خواهد بُرَد سرِ من

ترسم کِشد به محشر ، دیدارِ آخرِ من               بر مَقتَلم گُذر کن، ای شاهِ تشنه ­کامان، ادرکنی

***************

بازآ دَمی کنارم ، زخمم فزون به تن بین                پرپر تنِ عزیزت، چون لاله در چمن بین

در عشقِ تو فدایی، قربانیِ حَسن بین                خورشیدِ آلِ طاها، در خون شده چه پنهان، ادرکنی

**************

عمّو بیا نظر کُن ، صدپاره پیکـرم را              یکدم بِنِه به زانو، از خاک و خون سرم را

از مرگِ من خبر کُن ، غمدیده  مادرم را                بشکسته استخوانم ، زیرِ سُمِ ستوران، ادرکنی

***************

از کودکی عمو­جان، عشقت به جان خریدم                  مِهر و محبّتت را ، در سینه پروریدم

طعمِ خوشِ شهادت در راهِ تو چشیدم                بَه بَه از این سرانجام، چون در رَهَت دهم جان، ادرکنی

***************

یا رب بـه آهِ قاسـم ، نورِ دلِ پیامبر               فرما عنایتی بر، اهلِ عـزا به محشر

شد صالحه در این غم ، محزون و دیده­ای تَر                  جانم شود فدایت ، ای سرورِ شهیدان، ادرکنی

***************

 

حضرت قاسم - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

افتاده­ ام در خاک و خون ،  ای نور چشم مصطفا     

    پیشم بیـا بهـر خـدا ، پیشم بیـا بهـر خـدا

**************

دارم بـه دل ایـن آرزو  ، بـار دگـر بینم تو را         پیشم بیـا بهـر خـدا ، پیشم بیـا بهـر خـدا

**************

عمّو بیا بنگر چسان، نعشم به خون شد غوطه­ ور       در زیر سُـمِّ مرکبـان  ، بر قاسمت فرمـا نظـر

جانم رسیده بر لبـان  ،  گردیده حالم محتضر    

     بازآ کنـارم تا شود  ،  قاسم به دامانت فدا ،  پیشم بیا بهر خدا

**************

عمّـو بـه قربـان تو بـادا جـانِ فرزنـدِ حسن        رفتم دگـر از این جهـان، آماده کُن بهرم کفن

پرپر به خونم کُن نظر ، چون شاخه­ ای از نسترن      

  دیگـر نبینی قاسمت ،  اندر میان خیمه ­ها، پیشم بیا بهر خدا

**************

عمو چو گلها غوطه­ ور  ، گشتم میانِ موجِ خون        از سُـمِّ اسـبِ کوفیان ، آمد به لب جانم کنون

یکدم رهایـی ده مرا ، از چنگ این خصم زبون    

    جانم شود قربـان تو ، ادرکنی یابن ­المُرتضا، پیشم بیا بهر خدا

**************

عمّو بیـا صدپـاره تن ،  این یاس خوشبویـت ببین         هنگـام رفتن آمده  ، خورشیـد نیکویت ببین

پامـال سُـمِّ مرکبـان ، این سَروِ دلجویت ببین    

    تا یک نفس دارم تو را ، هرگـز نمی­سازم رها، پیشم بیا بهر خدا

**************

عمّـو بیـا تـا بـر نَهَـم  ، سر بر سـرِ زانوی تو       این لحظه­ هـای آخریـن، بینـم دوباره روی تو

از شوقِ دیدارت شده  ، چشمم به راه و سوی تو   

    بنگر ز خونِ دل کنون ، بستم حنا بر دست و پا، پیشم بیا بهر خدا

**************

از بهـرِ قربـانـی شدن ، عمّـو کشیـدم انتظار       بـودم امیـد و آرزو  ، تا جـان کُنـم بهرت نثار

در راه عشقِ پاکِ تو  ،  باشد شهـادت افتخـار    

    کی می­شود بار دگـر ، بینم دمی روی تو را ،پیشم بیا بهر خدا

**************

بازآ در آغوشم بگیـر  ،  این لحظه ­های واپسین      تا جان سپـارم در بَـرَت  ، اندر رَهِ جـان­ آفرین

هر شیعه باشد تا جزا ، در سوگِ جانسوزم غمین    

  شد صالحه نوحه­ سرا ، با ناله و آه و نوا ، پیشم بیا بهر خدا

**************

حضرت قاسم - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

به خون فِتاده ­ام میان میدان، اَدرکنی عموجان   

         بیا به بین به لب رسیده­ ام جان ، اَدرکنی عموجان

***************

دَمـی عمـو  به رَس بـه فریـادِ من            بیـا ز خیمـه ­گــه بـه امـدادِ مـن

ز مـرحمـت  نمـا دَمـی  یــادِ من           رهـان مرا ز چنگ قوم عدوان، ادرکنی

***************

در این زمـان  و  لحظـه­ هـای آخـر          بیا تـو غـرقِ خون  تنـم را بنگــر

ز تیـغِ کیـن شـدم چو گلهـا پرپر           فراق تو به دل نباشد آسان ، ادرکنی

***************

بیـا عمـو دمـی  تـو احـوالـم بین           ز سُـمِّ مرکبـان تـو پـامـالـم بین

شهــادت و  فـروغِ  اقبــالَـم بین           ز خیمه­ گـه بیا برم شتابان ، ادرکنی

***************

تمـام هستـی­یَـم شَـوَد قربـانـت            بیـا کـه سـر نَهَـم  سَـرِ دامـانـت

بـه جـان و دل خـریـده­ ام فرمانت            وفا نموده ­ام به عهد و پیمان ، ادرکنی

***************

تو را به حال خستـه من می­خوانـم            به حالی دلشکستـه من می­خوانـم

به خاک و خون نشسته من می­خوانم            ز تشنگی به لب رسیده ­ام جان ، ادرکنی

***************

بـه عشـقِ تو گـذر کنـم از جـانم             مـن آن فــدائـیِ  رَهِ  جـانـانــم

چو شیـرِ شَـرزِه در صَـفِ میدانـم             تو باشی چون پدر مـرا به دوران ، ادرکنی

***************

الهـی  حَـقِّ نـور چشــم حیــدر            به حـاضـریـن نظـر  نما  در محشر

صالحه  زین عـزا  بـه قلبی مضطـر            نوحه­ گری کند به چشم گریان ، ادرکنی

***************

حضرت قاسم - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

شـده  پـامــالِ  ستــوران   بـدنــم          ای عمـو ادرکنــی ،  ای عمـو ادرکنـی

************

آمــده ، زخــمِ  فــراوان بـه  تـنــم           ای عمـو ادرکنــی ،  ای عمـو ادرکنـی

************

ای عموجان دَمی  از جنگ به فرمای درنگ          که به زیـرِ سُـمِ اسبـان نفسم آمده تنگ

مرگ را می­نگـرم بر گلویِ من زده چنگ           پرپرم بین چو گُـل اندر چمنم ،  ای عمو ادرکن

************

رس به فریـادم و  بر  نالـه و آهم به  نگر           تنِ صدپـاره بر ایـن خاکِ سیاهـم به نگر

لاله­ گون گشته ز خون روی چو ماهم به نگر           بین به چنگال و کفِ اهرمنـم، ای عمو ادرکنی

************

ای عمو وقت جدایی است ، خدا حافظ تو           از جهان گاهِ رهایی است  ،  خدا حافظ تو

قاسمت کرب و بلایی است، خدا حافظ تو           گر چه سخت است ز تو دل به کَنَم ،  ای عمو ادرکنی

************

گر چه رخسارِ من از  خونِ دلم رنگین است          جان سپـردن  به رَهِ عشق تو بس شیرین است

بهـرم این یک هنر و آرزوی دیرین است           بُد شهادت چو عسل در دهنم ، ای عمو ادرکنی

************

ای خوشـا آیی و گیـری سـرِ من بر دامن          از رهِ لطـف سخن گویی  عموجان  با من

تا شود با  نِگَهَـت دیـدۀ جانـم  روشـن           جانفشانِ سرِ کویِ تو منم ، ای عمو ادرکنی

************

بهرِ تو این دلِ سرگشته ،  عمو شد بی تاب           قاسمت را تو در  این لحظـۀ آخـر دریاب

شده پامـالِ ستـوران تنِ من  روی تُراب           در چمنـزارِ تو چون یاسمنم،  ای عمو ادرکنی

************

چه کُنـم گـر که نیایی و  نه بینـم رویت            چه کُنـم گـر نه نشینم به دَمی پهلویت

زار و ناکـام دهـم جـان و  روم از کویت            نور چشمان و عزیز حسنم، ای عمو ادرکنی

************

بارالهـا  بـه حـقِ  قاسـمِ  نیکـومنظـر          کُن عنایت تو  بر این  اهل عزا  در محشر

صالحه نوحه ­سرایـی کُنَـد از  سوزِ جگـر            غیرِ نامِ تو  به لب دَم نزنم ،  ای عمو ادرکنی

************

حضرت قاسم - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

قاسم ای  نورِ دو چشمِ  ترِ من          نوجوان، ای گلِ خوش ­منظرِ من

**************

گُلِ باغِ حسـن ای  سروِ روان          سرِ  نعشـت شده­ام  ناله ­کنـان

بُرده ­ای از  دل  من  تاب  و توان          شده  داغت  به  دلِ  مُضطرِ من

**************

نور چشمـم تو گُـلِ یاسمنی          یادگاری ز عـزیـزم حَسَنـی

پاره­ ای از جگـر و جـانِ منی          نشـود دوری تـو بــاور مـن

**************

ای که از خون ،  کفِ خود بستی حنا          تهنیـت بـر تـو شهادت بادا

ای مَــهِ  انجمــنِ آلِ­ عـبـا          شد سیه  از  غمِ  تـو  در  برِ من

**************

در حـرم مـادر تو  مُویه­ کُنان          گشته از دردِ فراقت به فغـان

گَه زند بر سر و گَه سینه ­زنان          شده حیـرانِ تـو ای یاورِ من

**************

حیف از این قامت و این رویِ چو ماه          که به خون خفته ز تیغِ بدخواه

دیده بگشا و  به من کُن تو نگاه          عاقبت گشتی جدا  از  برِ  من

**************

از دَمِ تیغ  و  سنان بر هامون          رُخِ زیبـای تو گشتـه گلگون

بسترت خاک و تنت غرقه به خون          سوخت از  داغِ تو  بال و  پَرِ  من

**************

قَدِ رعنـای تو در کرب و بـلا          گشتـه پامالِ ستوران ز جفـا

در حَرَم شد ز غمت شور و نوا          شدی صدپاره  گلِ  احمـرِ من

**************

نورِ چشمـان من  ای  لاله ­عُـذار          در فراقت شده ­ام بی کس و یار

روز  بر دیدۀ  من  شد  شبِ تار          نازنین ای  مهِ خوش­­ منظـر من

**************

بـارالهــا بـه گُـلِ آلِ­ عبــا          حاضرین را تو به محشر بخشا

زین عزا صالحه شد نوحه سرا          خیـزد آه  از  دلِ غمپـرورِ من

**************

 

حضرت قاسم - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

 

زد ندا از سوز جان، قاسم شیرین زبان، (العجل ادرکن عمو)2         

  زیر سمِّ مرکبان، جانم آمد بر لبان، (العجل ادرکن عمو)2

*************

ای عموی مهربانم موسم هجران رسید           در تمنای وصالت عمر من پایان رسید

رَس به فریـادم که دیگر بر لبانم جان رسید      

     پاره پاره گشته­ ام، از دَمِ تیر و سنان ، (العجل ادرکن عمو)2

*************

ترسم ای عمّو دهم جان و نبینم روی تو           توشـۀ آخر نچینـم از رُخِ دلجـویِ تو

کی بیایـی تا نَهَـم سر بر سرِ زانویِ تو       

    بر زمین افتاده­ ام، همچو گلبرگ خزان ، (العجل ادرکن عمو)2

*************

دَم به دَم مرغِ دلِ من سوی تو پر می­زند           پر به عشق و در هوایِ رویِ اکبر می­زند

گَه رود گِـردِ بقیع و بر پدر سر می­زند        

   بد شهادت بهرِ من، چون عسل اندر دهان، (العجل ادرکن عمو)2

*************

آرزو  دارم که یک بـارِ دگـر  آیی بَـرَم           تا دَمی گیرد قرار آشوبِ قلبِ مضطرم

روی دامانت بگیری وقت جان دادن سرم       

    انتظارت می­کشند، مردمانِ دیده­ گان،(العجل ادرکن عمو)2

*************

نیک آگاهی عموجانم که تا من زنده ­ام           از صمیمِ دل  به راهِ عشق تو رزمنـده ­ام

کُن حلالِ من که از دنیا دگر دل کنده­ ام     

     شاکرم چون سرفراز، گشتم از این امتحان، (العجل ادرکن عمو)2

*************

از حرم، یکدم به سوی مقتلم فرما گذر          تا شود قاسم ز دیدارِ جمالـت مفتخـر

شامِ غم بر دیده­ ام آمد ز هجرت جلوه­ گر     

     دَم به دَم خوانم تو را، ای امامِ انس و جان، (العجل لدرکن عمو)2

*************

بارالهـا بـر نـوایِ قاسـم سیمین­­ لقـا           روزِ محشر یک نظر فرما بر این اهلِ عزا

همرهِ اهلِ حرم ، شد صالحه نوحه­ سرا 

          در هوایِ رویِ تو، داده ­ام صبر و توان، (العجل ادرکن عمو)2

*************

 

حضرت قاسم - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

تش ز به جونم، ای نوجوونم، رودم قاسم ، رودم قاسم      

دل وَم بریدی، ای مهربونم، رودم قاسم، رودم قاسم

*****************

ای گُلُـم وختی می­یـو  وَر نظرُم                به  بُـووه  دُلُّـو  اَ داغـت کمـرُم

غمِ تُن  وَنـده تَشی سر جیگـرُم               

سختم اَ داغت، سیت نوحه خونوم، رودم قاسم، رودم قاسم

*****************

دردِ  دیریت عزیـزُم پیـرُم کُرد                غم  و غُصِّه  تو زِمین­گیـرُم کُرد

ماتمت اَ زنـدیهـی سیـرُم کُرد                پرپر بُووِسّی، گُلِ گُل سِتُونُم، رودم قاسم ، رودم قاسم

*****************

وختی دُنُـم درِ  خیمه  خبـرت                کـه دیگـه  پرپره گلبرگِ تَـرِت

مـو بُووِسُّـم از جیگر نوحه­گرت                بعدت به دنیا، مو چطوری مونم، رودم قاسم، رودم قاسم

*****************

به زمین وختی که افتادی اَ زین                هیـب کشیـدُم  اَ  دلم آهِ حزین

گشتی پامال اَ جفـو  قومِ  لعیـن                نومت بُووِسّه، وردِ زبونم، رودم قاسم، رودم قاسم

*****************

اِی همـه زندیهـی و مقصـودم                چغذه سیت آرزو  داشتم  رودم

به خدا  کُـرده غمـت نـابـودم                دردِ جدوئیت ، برده توونم ، رودم قاسم ، رودم قاسم

*****************

نـازنینُـم تـو عـزیـزِ حسنـی                یاسِ باغُـم اَچـه صد پـاره تنی

غرقِ خین خفته و گلگون­کفنی                دل وَم بریدی ، سروِ روونم ، رودم قاسم ، رودم قاسم

*****************

تو بیـدی روشنـیِ چشمِ تَـرُم                اَ  وَرُم رفتـی  و سُختـی جیگرم

صالحه گفته  سی­یت  نوحه­ گَرُم                داغِ فراقت ، ونهس به جونم  ، رودم قاسم ، رودم قاسم

*****************

*****************

قاسم ابن الحسن ( ع ) - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

نوحۀ حضرت قاسم ( ع )- سینه زنی

 

 

با وفا قاسم                              ماه تابانم

ازغم هجرت                          دیده گریانم

            --------------------------

رخت جانبازی    برتنت بینم

                 گوئیا عزم    کربلا کردی

آرزو بود بر   تخت دامادی

                 بینمت آخر ترک ما کردی

دل بریدی از   قید این غمها

            در ره قرآن    جان فدا کردی

دربرم بنشین    ماه کنعانم

              ازغم هجرت    دیده گریانم

           -------------------------

زمزمه بر لب    هر زمان گویم

                  تازه  دامادم  ازسفر آید

دورۀ هجر    ماه زیبایم

            ای خدا بر گو    کی بسر آید

 نوجوان من    قاسم رعنا

             زین سفر یارب    با ظفرآید

صبر وهجرانش    من نتوانم

              ازغم هجرت    دیده گریانم

          --------------------------

آرزو بود با         نوعروس خود

                 درکنارهم   من تو را بینم

حجلۀ شادی    من کنم آذین

              بزم عروسی    بهر تو چینم

اندرین دنیا    روی زیبایت

          لحظه ای غمگین    رودم نبینم

جان فدا کردی    نورچشمانم

                ازغم هجرت    دیده گریانم

         

      -----------------------------

      همچو یعـقـوب از    دوری یوسف

                        غم بدل دارم   ای گل زیبا

      کس بیاورد تا    جامۀ خونین

                نزد من از تو   ماه خوش سیما

      گویدی چون گل    پیکرش پرپر

                      شد ز بیداد   لشکر اعداء

      شد روان ازغم    خون ز مژگانم

                     ازغم هجرت   دیده گریانم

 --------------------------

      در برم بنشین   این دم آخر

                       تا زنم بوسه  روی زیبایت

      دور تو گردم  همچو پروانه

                        من فدای آن   قد رعنایت

      صالحه زین غم   هر زمان گوید

                       ای مه زیبا   جان به فدایت

      تا ابد زین غم   سینه کوبانم

                     ازغم هجرت   دیده گریانم

 

   ----------------------------

با وفا قاسم                              ماه تابانم

ازغم هجرت                          دیده گریانم

     ========================

   التماس دعا - بیات ترک- سال 63

 

قاسم ابن الحسن ( ع ) - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

نوحۀ حضرت قاسم ابن الحسن ( ع )

 

عزم سفر دارم عمو           سوی زمین کربلا

                پیشم بیا بهر خدا  2

از خون خود داماد تو    بربسته دست وپا حنا

                پیشـم بیا بهر خدا  2

          ---------------------------

عمو بیا بنگرچسان     نعشم بخون شد غوطه ور

بنما تماشا غرقه خون       عزیزت آمد ازسفر

درخیمگاهم رو بگو     خاک عزا ریزد به سر

دیگرنبیند قاسمش            اندرمیان خیمه ها

           --------------------------

عمو به قربان تو بادا          جان فرزند حسن

گشتم روان ازاین جهان    آماده کن بهرم کفن

پرپربخونم کن نظر     چوشاخه ای از نسترن

رفتم زکویت این زمان      از قیدغم گشته رها

           -------------------------

عمو بیا خوشترنگر      گلبرگ خود اندرچمن

ازتیروتیغ کوفیان      صد پاره گردید این بدن

خوش بو زخونِ ما شده این وادی چون مشک وختن

خونابه گرید آسمان        از مرگ پور مجتبی

           -----------------------

عموز خون خود نگر    دستان خود بستم حنا

همچون عسل شیرین بود جان دادن ازبهرخدا

گردیده پرپرهمچو گل         داماد دشت کربلا

در راه جانان کرده ام   این جان شیرین را فدا

          -------------------------

شد تخت دامادی تو           خاک زمین کربلا

گشتی چواسماعیلیان            قربانی راه خدا

بادا مبارک عیشت ای       رعنا جوان مه لقا

شادی ندیدم در جهان         گردد مبّدل برعزا

           -------------------------

نزد عزیزم رونشین      ازناله اش کن برحذر

باشد که این شام سیاه   برچشم توگردد سحر

چشم انتظار یوسفت          باشی بیاید ازسفر

شد صالحه نوحه سرا          با دیدگان پربکا

  =======================

                التماس دعا - بیات ترک- سال 63