گُلِ نشکفتـه­ ام ای رُودم اصغـر          به روی دست من گشتی تو پرپر

*************

کجـایی کودک ناخورده شیـرم           کجـایی  طفـلِ معصوم و  صغیرم

به سوگِ جانگـدازت من اسیرم          کجـایی کـودک  دلبنـد مـادر

*************

سر گهـواره­ ات  ای  رودِ  بی­شیـر          بنالم تا  ز  هجرانـت شـوم  پیـر

چه بودت در زمانه جرم و  تقصیر          که گشتی اینچنین صدپاره  حنجر

*************

تو در شش ماهگی  رفتی به میدان           حمایت کـردی از آییـن و  قرآن

شدی پرپر چو گل در راه جانان           نباشـد بـر دلـم مرگ تو بـاور

*************

به قنداقـه تو  دادی جان شیرین           ز خونت گشته رخسار تو رنگین

رباب از داغ تو شد زار و غمگین           مـرا بـودی ضیــاءِ  دیـدۀ تـر

*************

تو رفتـی از بَـرَم  جانـم فدایـت           دلم پر می­کشـد انـدر هوایـت

ز سوز سینـه می­گریـم برایـت           تو همچون جان مرا  بودی به پیکر

*************

بیا تا  در  کنـارت جا  کُنـم مـن           بـرای تو  دَمـی لالا کُنـم مـن

نظـر بر آن  رُخِ  زیبـا کُنـم مـن           ز داغت می­زنـم بـر سینه و سر

*************

خـدایـا بـر گُـلِ بـاغِ پیـامبـر            نظر بر حاضرین فرما به محشـر

ز داغـش صالحـه با  دیـدۀ تـر            کند نوحـه ­­گـری از بهـرِ اصغـر

*************