میان خیمه­ گـه چـرا ، قیامتی بپـا شده          مگر علـیِّ­ اکبـرم ، ز مادرش جـدا شده

****************

بیا که تا دوباره من ، به بوسم آن جبینِ تو          نظر کُنم به قامتِ ، رَسـا و دلنشیـنِ تو

نَهَـم رُخَـم بر آن رُخِ نکـویِ نازنیـنِ تو          شرر زِ داغِ رفتنت  ، به جان ماسِوا شده

****************

در این زمینِ پُر بلا ،چگونه از تو دل کنم          اگر زِ من جدا شوی ، به سینه و به سر زنم

پس از تو اندر این جهان ، دگر چه جایِ ماندنم         دلم زداغِ هجـرِ تو ،  به غصّه مبتلا شده

****************

چه می­شود اگر دمی ، کنارِ من تو جا کنی          به یک نگاهی ای جوان ، تو دردِ من دوا کنی

دلِ شکستـۀ مـرا ، ز غصّـه­ ها رها کنی           به بین چه شور و محشری، میان خیمه­ ها شده

****************

سکینـه از فراقِ تو لباسِ تیـره کرده  بَر          کنارِ زینبِ حزین، نشسته زار و نوحه ­گر

به خاکِ گرمِ تیره­ گون ،  ز داغِ تو نهاده سر          ز نالـه ­اش به صد نـوا،  زمینِ نینوا شده

****************

برو صبا خبر رسان  ،  به من ز نزدِ اکبرم          ز شبهِ رویِ مصطفا ،  از آن مَـهِ مُنـوَّرم

که گوئیـا وصـال او  ،  نمی­شـود مُیسَّرم         مگر به خاک و خون تپان، شبیهِ مصطفا شده

****************

گُشا علی تو دیده ­گان  ، که در برت رسیده­ ام          نظر نما به قامتِ  ، شکسته و خمیـده­ ام

ز ماتمت سرشکِ خون ، چکد ز اَبرِ دیده ­ام         چرا تنت مثالِ گُل ، به بحرِ خون رها شده

****************

کنون به خیمه­ گه بَرَم ، چگونه پیکر تو را          چگونـه در بغل کِشـم  تنِ مطهّـرِ تو را

به من بگو چسان دهم ، جوابِ مادرِ تو را          چگونه گویم اکبرت ، ز تیغِ کین فدا شده

****************

خدایِ مهربان من ، قسم به خونِ این جوان           طوافِ کربلا نما  ،  نصیـبِ جمعِ شیعیان

ز دیده­ گان صالحه  ، سرشکِ غم شده روان         غمین و نوحه­ گر بر آن ، شبیهِ مصطفا شده

****************