سینه­ هـا غـرقِ آه و  نـوا شد         رحلـت خـاتـم الانبیـا شـد

**********************

اشکِ غم جاری از دیده ­ها شد         رحلـت خـاتـم الانبیـا شـد

**********************

بـارِ دیگـر  بپـا گشته محشر         در غـمِ جـانگـدازِ  پیـامبـر

آسمـان سر به سر  شد  سیه ­پوش         هر مسلمان  زنـد  سینه و  سر

در عـزا جملـۀ ماسـوا  شـد         رحلـت خـاتـم الانبیـا شـد

**********************

در مدینـه شـده شوری  بر پا         غم نشستـه به دامـانِ زهـرا

در عـزایِ جگـرسـوزِ احمـد         ناله­ گـر شـد دلِ پیـر و بُرنـا

شیون از جـانِ آلِ عبـا شـد         رحلـت خـاتـم الانبیـا شـد

**********************

زین عزا  هر مَلَک دل غمین است         مرثیـه­ خوان و ماتم نشین است

وا  اَسف­گـو خلایق  از  این غم        خون­چکان دیدۀ  مسلمین است

بر سر و سینه  دستِ  عزا شد         رحلـت خـاتـم الانبیـا شـد

**********************

حضرت فاطمـه بـا صد افغان         شد بـه  بالیـنِ بابش  پریشان

کرده بـر قامتـش رختِ  ماتم         ناله ­اش شد روان سویِ کیوان

بیتِ زهرا چو ماتـم سـرا شد         رحلـت خـاتـم الانبیـا شـد

**********************

شد علی  قدَّش از  غم خمیده          سیلِ اشکش روان از دو دیده

رویِ بـالیـنِ ختـمِ رسـولان         نالـه­ هـا از جگـر  برکشیـده

زار و  نـالان دلِ مرتضـی شد         رحلـت خـاتـم الانبیـا شـد

**********************

شد حسن زین مصیبت به  زاری         با دو صد آه و بـا بـی قـراری

با حسیـن میـوۀ جـانِ  زهـرا         گوشه­ ای   می­کنـد  سوگواری

ناله ­ها  از زمین  بر سمـا شـد         رحلـت خـاتـم الانبیـا شـد

**********************

بارالهـا  بـه حـقِّ پیـامبــر        حاضرین را به بخشا به محشر

صالحه اندر این سوگ و  ماتم         نوحه­ گر گشتـه با دیـدۀ تـر

دستِ ماتـم بـه سر آشنا شد         رحلـت خـاتـم الانبیـا شـد

**********************