امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )
ذبیـحِ عطشانـم ، ای حسینِ من یوسـفِ کنعـانـم ،ای حسینِ من
**************
چو رفتی از کنـارم ای عزیزِ زهـرا به کربلا شدم دگر غریب و تنهـا
کسی نمانـده تا دهـد دلـم تَسَلاّ فـدایِ تـو جانـم ، ای حسینِ من
**************
تو بودی غمخوار و امید و تکیه گاهم خیز و دمی نظر نما به اشک و آهم
دگر سحر نه بیند این شبِ سیاهم بی تـو پریشانـم ، ای حسینِ من
**************
خیز و نگر که از غمت چه دیده ام من به روی نعشِ تو چِسان رسیده ام من
ز دوریِ تو چون کمان خمیده ام من خسـروِ خوبـانـم ، ای حسینِ من
**************
کشتۀ صـدپـاره تن ای بـرادرِ من تشنه لـب و بی کفن ای بـرادرِ من
شهیـدِ دور از وطن ای بـرادرِ من مــاهِ فـروزانـم ، ای حسینِ من
**************
خیز و نظر نما به حالِ تشنه کامان جمله پریشان زده اَندر این بیابان
بیکس و یاور همه با دو چشمِ گریان ضیـاءِ چشمـانـم ، ای حسینِ من
**************
چِها کُند پس از تو زینبِ جگرخون ز داغِ دوریِ تو شد مثـالِ مجنون
سَرَت به رویِ نیزه ها تنت به هامون کـوکـبِ تابـانـم ، ای حسینِ من
**************
خدا به حقِّ زینبِ حزین و مضطـر به اهـلِ این عزا نظر نما به محشر
صالحه شد نوحه سـرا به دیدۀ تـر بهـرِ تـو نـالانـم ، ای حسینِ من
**************
مختصري از زندگينامه هنری شاعر اهل بیت (ع) و محلي سراي شوشتر محمدعلي مهدی آبادی (صالحه)