حضرت علی (ع) - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

خدایـا  خـدایـا   دلم شکسته در فراق بابا                    چه مظلوم و تنها  علی روانه شد ز دارِ دنیا

**********

به کوفـه هر که  بنگرم دلش پریشان است                     سرشک غم ز دیده ­اش روان به دامان است

دو دست غم به سینه و ز دیده گریان است                     بُـوَد بـر زبانهـا ، نـوای واعلـیّ و وا اماما

**********

دگـر شـب سیـاهِ مـن  سحـر نمی­بینـد                      دگـر دو دیــدۀ تَــرَم  پــدر نمی­بینـد

دگـر سپهـرِ مـن به خود قَمَـر نمی­بینـد                      روان شد ز دنیا  ،  امید و آرزوی آلِ طاهـا

**********

ز پیـش زینـبِ حـزیـن سفـر مکـن بابا                      ز رفتنـت مـرا تـو نوحـه گـر مکـن بابا

یتیـم و بـی­نـوا و خـونجگــر مکـن بابا                      به عالَم به عقبا ، تو آیتی ز ذاتِ پاکِ یکتا

**********

چگونـه من کِشـم غـمِ جدایی بر دوشم                       چگونـه غـربـتِ علـی شـود فـراموشم

ز غصّـۀ یتیمـی ای خـدا  سیــه­ پـوشم                       فتادم من از پا ، ز بس غمش زند شرشر به دلها

**********

چگونـه مـرگ جـانگـداز او کنـم بـاور                       چگونه سایـه­ اش دوبـاره  افتَـدَم بر ستر

خدا نظـاره کن ببیـن شدم چه  بی­ یـاور                        در این دارِ غمها ،  منم که گشته­ام غریب و تنها

**********

که دیـده عاشقی چنیـن  رَوَد پیِ یارش                        گُـذر کند ز جـانِ خود به شوقِ دیدارش

چه عاشقـانه شد روان به سویِ دلدارش                        ز عشقش به یکتا ،  چگونه وصف او نمایم انشا

**********

خـدا تو را قسم بـه خونِ ساقـیِ کوثـر                        ز لطف خود به ما نِگـر تو در صف محشر

صالحـه شـد نوحه­ سـرا به قلـب پر آذر                        غم داغِ مولا ، زد آتشی به جان پیر و برنا

حضرت علی (ع) - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

می­کنـم گریـه برایـت  ،  غریبـم بابا           جـان زینب بـه فدایـت ،  غریبم بابا

***********

جانب مسجد و محراب یک امشب تو مرو          در کنارم بنشین از  بَـرِ زینـب تو مرو

بین که جانم ز غمت آمده بر لب تو مرو         می­زنم بوسه به پایت ، غریبم بابا، جانِ زینب

***********

چشم  بـر راهِ تو دارند  یتیمان امشب          که روی جانبِ ایشان و  بَری نان امشب

چه کسی جز تو نوازش کند آنان امشب        جان به قربانِ وفایت، غریبم بابا، جانِ زینب

***********

رفتی از پیشِ منِ بی­کس و بی ­یـار چرا         دلـم از دوریِ خـود کردی عزادار چرا

چون شدی راضی زنم لطمه به رخسار چرا          کِی توان کرد رهایت، غریبم بابا، جانِ زینب

***********

کوفه امشب ز فراقِ تو به آه و مِحَن است         خونجگر زین غمِ جانسوز عزیزت حسن است

روی بالین تو بنگر که چسان سینه زن است          دارد امّیدِ لقایت، غریبم بابا، جانِ زینب

***********

که چنین فرقِ تو را کرده دو جا ، باباجان         کرده گلگون کفِ محرابِ دعا ، باباجان

هستـیِ دختـر تـو کرده فنا ، باباجان         چون نشینم به عزایت، غریبم بابا، جانِ زینب

***********

چشم بگشا  و نظر کن تو به نور بصرت         تا که با اشک نَهَم مرهمی بر زخمِ سرت

چه شد آن شور مناجات و دعای سحرت          چه شد آن ذکرِ دعایت، غریبم بابا، جانِ زینب

***********

می­روی تـا که نبینی غمی تنهاییِ من           در صفِ کرب­و­بلا غربت و شیداییِ من

بر سرِ نعشِ حسیـن ،دیدۀ دریاییِ من           می­زنم بانگ و صدایت، غریبم بابا، جانِ زینب

***********

زین مصیبت در و  دیوار ببین می­گرید          کوفه بهرت شده بیمار ، ببین می­گرید

صالحـه بـا دلِ غمبـار  ببین می­گرید          باشد او نوحه­ سرایت، غریبم بابا، جانِ زینب

***********

حضرت علی (ع) - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

شد دو جـا فرقِ علـی  از دَمِ شمشیـرِ جفا         گشت جاری کفِ محـرابِ دعـا  خونِ خـدا

***************

بست قامت چو به محـراب ، علی  بهـر نماز        تا کـه بـا خالـقِ یکتـا کنـد او  راز و نیـاز

آنکـه بـاشـد شـهِ والاگهـرِ مُلـکِ حجـاز        چه به گویم که چه آمد بـه سـرِ شیـرِ خدا

***************

چونکه سر بُرد سـرِ سجـده جنـاب حیـدر        آشنـا گشـت بـه فرقـش  دَمِ تیـغِ مُنکـر

از جـفـایِ پســرِ مُلجــمِ شــومِ کـافـر        آنچنـانـی  کـه بـه محـراب  بیفتـاد ز پـا

***************

بس که بُـد ضربـتِ آن تیغِ ستمگر سنگین        جمله سجّـاده و محراب  ز خون شد رنگین

نالـۀ اَهـلِ سمـاوات روان شـد بـه زمیـن        که دو جا فرقِ علی گشت  ز شمشیـرِ جفـا

***************

آه کز ضربتِ شمشیر ،  علـی رفت از هوش        دگـر آن بانگ مناجـات  نیـایـد بـر گوش

شمعِ تابـان ولایت  شـده دیگـر خامـوش        کوفه زین واقعـه شد  غـرقِ غم و آه و نـوا

***************

چون خبـردار از این واقعـه شـد زینب زار        نالـه­ اش  گشـت روان جـانـب چـرخِ دَوّار

که ای پدر، زینبِ خود بی­کس و تنها مگذار        چشم بگشـا و نظـرکُـن دمی احـوالِ مـرا

***************

چشم بگشا و نظر کن که حسن گریان است        روی بالیـنِ تو از غصّه به خود  پیچان است

سیلِ اشک از بَصَرَش جاری سوی دامان است        ترسم اینک به کنـارت شـود از گریـه  فدا

***************

چشم بگشا که حسینِ تو به حالی دگر است         در فراقِ تو  ز سوزِ جگـرش نوحه­ گـر است

گاه بر سینه زند گاه دو دستش به سر است         دیـده بگشـا  و  ببیـن شیـونِ آلِ طـاهـا

***************

خیـز و بنگـر بـه رویِ نعـشِ تو مـادر آمد        در پـیِ تعـزیتـت  بــا دلِ مضطــر آمـد

قَـد خمیـده  بـه کنـار تـو پیـامبـر آمـد        تا نَـهَـد مَرهمـی بـر زخـمِ سـرت ای بابا

***************

هر مَلَک زین غمِ عظمی به دو­صد آه و مِحَن        در عـزاداری و زاریّ و سیـه کـرده بـه تن

ناله­ گـر جمله از این غصّه چو مرغـانِ چمن        در سمـاوات گـرفتنــد بپــا بـزم عــزا

***************

خَلـق امشب ز بصـر خونِ جگـر می­بارنـد        بعـدِ تو جملـه یتیمـان به که  دل بسپارند

بهـرِ نانـی همگـی چشـم به راهـت دارند        بـار دیگـر سـویِ آنـان ز  کَـرَم روی نمـا

***************

بـارالـهــا بــه نــوایِ دلِ آلِ اَطـهـــر        حاضرین را تو  ببخشـای بـه روز محشــر

در شـبِ قتـل علـی حجّــتِ دیــنِ داور        با دو صد آه و نوا صالحــه شد نوحه­ ســرا

***************

 

حضرت علی (ع) - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

شد بپا دوبـاره ، شـورِ محشـر         در شـب قتـل جانسـوزِ حیدر

***************

سینه­ هـا در افغـان ، دیده­ ها تر        در شـب قتـل جانسـوزِ حیدر

***************

امشب آن نازنیـن  شـویِ زهرا         دارد آهنـگِ رفتــن ز دنیــا

بستــه بـارِ سفــر شیـر داور        از کنــارِ یتیمــان  تنـهـــا

هر ملک زند بـر سینـه و سـر         در شـب قتـل جانسـوزِ حیدر

***************

کوفه یکسر شد امشب سیه ­پوش         می­کشد باری این غصّه بر دوش

در عــزای وصــیِّ پیـامبــر         آید از  هر طرف نـالـه بر گوش

غم گرفتـه عالَـم  را سـراسـر         در شـب قتـل جانسـوزِ حیدر

***************

بر سر سجده چون  مرتضی شد         من چه گویم در آن دَم چها شد

از دَمِ  تیـغِ فـرزنــد مُلجَــم          فرق خورشید عالَـم دو جا شد

نالـه خیـزد  از محـراب و منبر         در شـب قتـل جانسـوزِ حیدر

***************

زینـب دل­پـریشـان  و خسته          نالـه­ گـر  در کنـاری نشستـه

گشتـه بـا  اهـل بیـتِ نبـوّت          در  فـراقِ پـدر دل­شکستــه

رخـت ماتم از غم  کرده در  بر          در شـب قتـل جانسـوزِ حیدر

***************

روحِ  قرآن و دین از جهان رفت         یا که جان از تن شیعیـان رفت

ضجّـه­ هــایِ یتیمـانِ کـوفـه          از زمیـن جانـبِ آسمـان رفت

گشتـه صاحـب­ عزا  حـیِّ داور          در شـب قتـل جانسـوزِ حیدر

***************

چون ز شمشیـرِ  آن شومِ کافر          کشته شد فاتحِ  بـدر و خیبـر

انبیـا جملـه بـا چشـم  گریان         سر به زانـویِ غم  برده یکسـر

قـدسیـان همـه دلهـا مُکَـدّر          در شـب قتـل جانسـوزِ حیدر

***************

در شب قـدر و این مـاهِ طاعت         بـارالهـا بـه مـا  کُـن عنـایت

صالحـه گشتـه  با چشم گریان         نـوحـه­ گـر بهـرِ شـاهِ ولایـت

شد غمین و محزون زار و مضطر         در شـب  قتـل جانسـوزِ حیدر

حضرت علی (ع) - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

کشته شد شیر خدا واویلا          شـده هنگـام عـزا واویلا

**************

چونکه بر سجده به محرابِ دعا شد حیدر          شد دو جـا فـرق سرش از دمِ تیغِ منکـر

از جـفـای پســرِ  مُلجَـمِ شـومِ کـافـر          حیدر افتـاده ز  پـا واویلا

**************

شبِ قَدر است و دل پیر و جوان نالان است          از غم و داغِ علی چشم جهان گریان است

قلـبِ زینب ز جدایـیِّ پـدر بریـان است          چه شد آن میر هُدا واویلا

**************

هر مَلَـک دست عزا بر سر خود می­کوبید          کوفه در سوگ علی از دل و جان می­نالید

در و دیـوار از این واقعـه خـون می­بارید          هر دلی شد به  نـوا واویلا

**************

که بَـرَد نـان بـه دَرِ بیـت یتیمان امشب          که نوازش کُنَـد اطفـالِ پریشـان امشب

که تَسلّـی دَهَـد آن  زینـب نالان امشب          شد جهان غرق عزا واویلا

**************

اوّلـیـن اختــرِ تـابــان وَلا را کشتنـد           سَــرورِ  انجمــنِ آلِ­ عـبــا را کشتنـد

زادۀ کعبـه ، علـی ، شیـر خدا را کشتند          کـو امـامِ  شهــدا واویلا

**************

شمعِ سـوزان شبِ آلِ­ عبـا شـد خاموش           دگر آن بانـگ منـاجـات نیایـد بر گوش

امشب هر شیعه کِشَد بار غمش را بر دوش          چه شد آن مِهرِ  وَلا واویلا

**************

در جنان فاطمه از داغِ علی خونجگر است           مصطفی خم کمر و دست مصیبت به سر است

زین عزا صالحه با دیدۀ تر نوحه­ گـر است            شد فـدا روح دعـا واویلا

**************

 

 

حضرت علی (ع) - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

بابا بابا،  پس از تو زینب گشته بی­کس و تنها        ای ثارالله،  فرق تو شد خونین از کینۀ اعدا

***************

بیا که سیل اشک از دو دیده­ ام شد جاری       مگـر بـه سر،  ای بابا ،  هوای زهرا داری

پس از تو در این دنیا، مـرا نباشـد یاری       زد آتـش هجـرانـت  شعلـه  بـه دلهـا

***************

چرا به محرابت شد، صدای قرآن خاموش       گرفتـه شهـرِ کوفـه غم تو را در آغوش

چگونه بارِ داغِ تو را کِشـم من بـر دوش       زد آتـش هجـرانـت  شعلـه  بـه دلهـا

***************

تو بر سرِ سجّـاده، چـرا چنین بنشستی       مَحاسنت را از خون ،خَضابِ گُلگون بستی

ز رفتـنِ خـود بابا ، دل مـرا بشکستـی       زد آتـش هجـرانـت  شعلـه  بـه دلهـا

***************

بیا ببین در سوگت  دو چشم خونبارم را        به گوشۀ تنهـایـی سکـوت غمبـارم را

بـده تسلّـی یکــدم، دل عــزادارم را        زد آتـش هجـرانـت  شعلـه  بـه دلهـا

***************

چه شد که دیگـر بر من  نظـر نداری بابا       مگـر ز حـال زارم ، خبـر نـداری بـابـا

تـو شـوق دیـدارم را  دگـر نـداری بابا       زد آتـش هجـرانـت  شعلـه  بـه دلهـا

***************

که جوید احوالـی از دل یتیمـان امشب        به خانۀ  محرومان که می­دهد نان امشب

که می­دهـد دلداری ، زینب نالان امشب        زد آتـش هجـرانـت  شعلـه  بـه دلهـا

***************

در این مصیبت دلهـا ، بُـوَد غریق افغان        صالحه با چشمی تَـر ، گفته به قلبی نالان

الهی بر ما بنگـر ، روز جـزا  از احسـان         زد آتـش هجـرانـت  شعلـه  بـه دلهـا

***************

 

 

حضرت علی (ع) - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

شب قدر است و شبِ قتلِ شهِ خوبان است          زین مصیبت دلِ هر پیر و جوان نالان است

***************

بارالهـا ز چه این نالـه و غوغا برپاست          عالَم و آدم و خاتم به غم و آه و نواست

هر که را می­نگرم بر تن او رختِ عزاست         آهِ جانسوزِ یتیمان به سویِ کیوان است

***************

امشـب از هر طرفِ کوفـه نـوا  می ­آید         از دلِ خستـه­ دلان بانـگِ عـزا می­ آید

نـالـۀ  بـی­کسـیِ  آلِ­­ عبــا مـی­­­ آیـد         اشک و خونابه ز هر دیده­ ای بر دامان است

***************

کوفه امشب شده از داغِ علی حالِ فگار         دَم به دَم بانگِ یتیمان رسد از گوشه کنار

زین عزا شد ز دلِ زینب غمدیده قـرار         ز سَحابِ بصـر از غصّه گُهَـرباران است

***************

چه شد امشب که یتیمان ، چنین می­ گریند          قدسیان ، اهلِ سَما ، اهلِ زمین می­گریند

جمله ذرّاتِ جهان زار و غمین می­گریند          حضرت فاطمـه در ماتم در افغان است

***************

مسجد کوفه چرا خاکِ مصیبت به سری          اشک­ریزان و سیه ­پوش و چنین نوحه­ گری

سر به زانویِ اِلَم  بُرده و خونین­ جگـری          ماجرا چیست ؟ مگر قتل شهِ خوبان است

***************

مسجدِ کوفه تو برگو که علی را چه شده           ساقیِ کوثـر و مِهـر اَزلـی را چه شده

حجّتِ دین خدا یعنی ولـی را چه شده          که چنین منبر و محرابِ دعا نالان است

***************

گشته آن  شمعِ فروزانِ تشیّع خاموش          شده با خاکِ سیـه  پیکر او هم آغوش

دگر آن صوتِ مناجـات  نیاید بر گوش          چون دوجا فرق سرِ حامیِ محرومان است

***************

کیست آنکس که به هنگام دعا در محراب           اُفتـد از ضربِ دَمِ تیغِ جفـا رویِ تُراب

روی سجّادۀ خون سجده کند  بر اَرباب          جز علی کیست که سرچشمۀ این ایمان است

***************

چونکه بشکافت ز شمشیرِ جفا فرقِ سرش            اهلِ کُرسیُّ  و سماوات بشد نوحه­ گرش

حضرت احمد از این غصّه کمان شد کمرش            در برِ پیکر او دیده ­ای اشک افشان است

***************

بـارالهـا بـه علـی آن شـهِ والاگوهـر          شیعیان را تو به بخشای، به روزِ محشر

صالحه  نوحه­ سـرا گشتـه ز داغِ حیدر           سینه­ کوبان و پریشان­زده و گریان است

***************

 

حضرت علی (ع) - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

تیغِ جفا به فرقِ  مرتضـا شد          روز عزای دینِ  مصطفـا شد

***********

امیرِ مؤمنـان، جناب حیـدر          به درگـهِ خـدا چه شد برابر

به روی سجده آن عزیز داور          ز تیغِ اشقیا سرش دوجا شد

***********

چو تیغِ  اِبنِ ملجَـمِ ستمگر          شد آشنا به  فرقِ پاکِ حیدر

گویی که آسمان شدش نگون­سر          به رویِ سجّادۀ خون فدا شد

***********

کوفه چرا چنین دلت شکسته         چرا تو گشته ­ای غمین و خسته

مگر علی به خونِ خود نشسته         وای علی ز شیعیان جدا شد

***********

صبـا برو خبر رسان به زهرا         بگو  به آن  کوثـرِ پاک طاهـا

بـار سفـر بستـه علی ز دنیا        بگو که شیعه غرقِ در عزا شد

***********

آینـۀ  دیـن محمّـدی رفت          مُبَشّرِ کـلام  احمـدی رفت

امام و مقتدای سَرمدی رفت          ماتـمِ دین و مکتبِ خدا شد

***********

حضرت زهرا به صد آه و افغان          آمده  نـزد زینبِ  پریشـان

زند به سینه با دو چشمِ گریان          چنان که گویی محشری بپا شد

***********

الهی حقِّ  خونِ فـرقِ حیدر          به ما عنایتـی نما  به محشر

با دلِ نـالان و به دیده­ای تر          صالحه نوحه­ گر در این عزا شد

***********

 

امام زمان (عج) - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

جان مشتاقان همه، قربانِ تو یابن­ الحسن         کی عیان بینم رُخِ  پنهانِ تو یابن­ الحسن

************

کی شود آیی و بینـم چهـرۀ زیبـای تو          تا چو قربانی شوم قربـان به پیشِ پای تو

رُخ عیان فرما که تا عالَم شود ، احیای تو          تابعِ امریـم و بر فرمـانِ تو یابن­ الحسن

************

کی شود، جولان تو  اندر عرصۀ هیجا کُنی          بر کِشی تیغ از نیام و  قصدِ این اعدا کُنی

در جهـان از انقلابت وَلوَلـه  بر پـا کُنی          آمده جان بر لب از هجرانِ تو یابن­ الحسن

************

می­کِشم من انتظارت روز و شب یابن­ الحسن         نامِ زیبای تو را  دارم به لب یابن ­الحسن

العجل، ما را رهان از این تَعَب یابن­ الحسن         پیر و  بُرنا جملگی  حیرانِ تو یابن­ الحسن

************

انتظـاری تا بـه کی ای یوسفِ زهـرا بیا          بی­قـراری تا به کی ،  ای حُجّتِ یکتا بیا

دردِ هجرانـت زد آتش  بر  همه دلها بیا          ما چو مجنونیم و سرگردانِ تو یابن­ الحسن

************

روز و شب بهرِ ظهورت می­کشم من انتظار          سر دهم ذکر دُعایت را به حالی  بی­قرار

گرچه از  بارِ گناهم روسیـاه و شرمسار           باشم امّا  بی سر و سامانِ تو یابن­ الحسن

************

ما به عالَم جمله با  ذکرِ دُعایت زنده­ایم           جز به عشقت از تمام  ماسِوا دل کنده ­ایم

رُخ عیان فرما که  در  زیرِ  لوایت بنده­ ایم          کی بگیرم بهره  از احسانِ تو یابن­ الحسن

************

دانم اکنـون در  زمینِ کربلا داری مکان           گه روی در قتله­ گـاه و  گه کنارِ کودکان

گه کنارِ عمّـه ­ات زینب  کُنـی آه و فغان           جان فدایِ  دیـدۀ گریـانِ تو یابن­ الحسن

************

دل کنارت  در هـوایِ کربـلا پَـر می­زند           در عـزایِ اصغرِ شش ماهه بر  سر می­زند

ناله­ هـا  از ماتـمِ عبّـاس و اکبـر می­زند           همنوایـم بـا  دلِ نـالانِ تـو یابن­ الحسن

************

کی به دستت پرچمِ قرآن شود در اهتزاز           کی دهی گلبانگِ جاءالحق  تو از بامِ حجاز

تا که گردد صالحـه با عاشقانت سرفراز            کی شود بینم رُخِ  رخشانِ تو یابن­ الحسن

************

 

 

امام زمان (عج) - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

 

ای نوایِ بی­نوا، یوسف آلِ عبا، یا ابا صالح بیا                 آتشِ هجرانِ تو، شعله زد بر جانِ ما، یا ابا صالح بیا

*************

ای امیدِ  جانِ  مظلومـان کجـایی                 آمده جان بر لـب از، دردِ جدایی

دیده­ گانِ ما به راهت، تشنۀ شوقِ نگاهت                نامِ زیبای تو را ،  می­بَرم صبح و مَسا، یا ابا صالح بیا

*************

دانـم اکنـون در زمین کربـلایـی                 نزدِ اطفـالِ غریـب و  بی­نـوایـی

قامتت از غم خمیده، می­ چکد اشکت ز دیده                 از غمِ لب­ تشنگان ، می­کنی آه و نـوا، یا ابا صالح بیا

*************

ای بهـارِ جـانِ ما، جانهـا فدایت                 روز و شب خوانم به لب ذکرِ دُعایت

مهرِ تو در ریشۀ ما، عشقِ تو اندیشۀ ما                 ای به عالم بهترین، مظهرِ مهر و صفا، یا ابا صالح بیا

*************

دانم اکنـون با فغـان و آه  و  زاری                همرهِ زینـب نمایـی سـوگـواری

گاهی اندر قتله­ گاهی، گاهی گِردِ  خیمه­ گاهی                کی ز بامِ کعبه من، بشنوم بانگِ تو را، یا ابا صالح بیا

*************

آرزو دارم کـه در  پایـت بمیـرم                مادرم شبهـا به یادت داده شیرم

زنده ­ام از عشقِ نامت، کی بپا گردد قیامت                منجی قرآن و دین ،  ای فروغِ دیده­ ها

*************

در زمینِ کربـلا محشـر به پا شد                رأسِ پر خونِ حسین بر نیزه­ ها شد

یکطرف جسمِ شهیدان، یکطرف آهِ یتیمان                از شرارِ کوفیان، شعله­ ور شد خیمه­ ها، یا ابا صالح بیا

*************

ای خـدا بـر قـائـمِ آلِ پیـامبـر                جملگی ما را به  بخشا روزِ محشر

صالحـه با  بی­نوایی، می­کُند نوحه­ سرایی                بهرِ دیدارت به لب، خوانم این ذکرِ دُعا، یا اباصالح بیا

*************

 

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

فرزنـدِ پیغمبـر  رود میـدان خدایـا          جانِ من از پیکـر رود میـدان خدایـا

****************

ای یوسـف گُـم گشتـۀ آل پیـامبـر          قربـانِ تو گـردم عزیـزِ جـان خواهر

رفتـی سفـر بُردی دلـم با خود برادر          سـردارِ بـی یـاور رود میـدان خدایا

****************

ترسم که اندر این سفر عمرت سر آید         بر پیکـرت زخم سنـان  و  خنجر آید

بـر رویِ نعشـت زینـب غم پـرور آید         نـورِ دلِ حیـدر رود میـدان خـدایـا

****************

دانی که زینـب  تابِ هجرانـت ندارد          تـابِ فـغــان و آهِ طفـلانـت نـدارد

تـابِ نظـر بر جسمِ بی جانـت ندارد          تاجِ سـرِ خـواهـر  رود میـدان خدایا

****************

یکدم نشین پیشم که رویت را به بوسم          آن قامت و  حُسنِ نکویـت را به بوسم

چون مادرم زهرا ، گلویت را به بوسم           جـانِ من از پیکـر رود میـدان خدایا

******************

با دست خود کردی کفن اندر برِ خویش           لب تشنه قربانی تو کردی اصغرِ خویش

هم قاسم و هم باوفا سرلشکرِ خویش           اَنـدر پـیِِ اکبــر  رود میـدان خدایا

****************

وای از غریبـی اَلامان از بـی نـوایی           یـا رب حسینـم دارد آهنـگ جدایی

تا در رهِ عشقت کنون  گـردد فدایی           دل در پـیِ دلبـر  رود  میـدان خدایا

****************

ای کاش هرگز من در این دنیا نبودم            ای کاش جان می­دادم و اینجـا نبودم

تا شاهـدِ مـرگِ گُـلِ زهــرا نبودم            دُردانـۀ مــادر  رود  میــدان خدایا

****************

جا دارد اینک چشمِ دنیا خون  به بارد            بر بـی کسـّیِ  آلِ طاها خون  به بارد

بر غربـتِ فرزنـد زهرا خون  به بارد            خورشیدِ خوش مَنظر  رود میدان خدایا

****************

یا رب به حقِّ زینبِ محزون و مُضطر          بر ما ز احسان کُن نظـر در روزِ محشر

شد صالحـه نوحـه ­سـرا  با دیدۀ تر          نور از دو چشـمِ تـر رود میدان خدایا

 

 

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

بـاز این شور و نـوا چیست؟ مگر عاشوراست          یـا بـه دنیـا مگـر آشـوب قیـامـت  برپاست

****************

باز این همهمـه و نالـه و افغـان از چیست           رخت غم بر تن پیران و  جوانان از چیست

این همه اشکِ روان جاری به دامان از چیست           از کـران تا به کـران بانگِ غم و واویلاست

****************

مگر امروز دمیده است به صـور ، اسرافیل           یا که موسایِ کلیم  دل زده بر پهنـۀ نیـل

یـا در آتـش رود از کینـۀ نمـرود، خلیـل           که چنین نقش غم و غصّـه عیان بر دلهاست

****************

این چه روزی است که هر دل به نوایی دگر است           هم به عرش هم به قلم خیل مَلَک نوحه­گر است

سینه­ زن ، ناله­ کنان، حضرت خیرالبشر است           نوحه ­گـر می­نگـرم  عتـرت آلِ طاهـاست

****************

ای دلِ خفته ز جا خیـز کـه عاشـورا شد            روزِ محنـت­ اثــرِ قتـلِ  گُـلِ زهـرا شـد

دفترِ عشـق در این روز  ز خون امضـا شد            آری امـروز ،  عـزایِ قمــرِ آلِ عبـاسـت

****************

لاله­ گون کرب­و­بـلا می­شـود از خون امروز           شَـوَد آن گُنبـدِ دوّار دگـرگــون امـروز

می­شود خـونِ خدا  جاری به هامون  امروز            روزِ تنهایـی و  جان دادنِ شاهِ شهداسـت

****************

بـا جوانـان بنی­هـاشـم  و خیـلِ احبـاب           پسر فاطمه خواهد که نَهَـد پـا به رکـاب

روی برتافته زین دارِ پر افسـون و خـراب            آه امروز چه هنگامـه ای در کرب­و­بـلاست

****************

زینب غمـزده از خیمـه بـرون شـد به نوا            پیش آمـد به حضـور گُـلِ اصحـابِ کسـا

گفت از سـوزِ دل خویـش که ای میرِ هُـدا            دلم از دردِ فـراق تـو  به صد آه و نواسـت

****************

در پیِ رفتـنِ تـو جـان رود از پیکـرِ مـن            می­شود خاکِ سیه از غم تو بـر سـرِ مـن

سیلِ خوناب شود  جاری ز چشمِ تـرِ مـن            زینبت بی­کس و بعد از تو غریب و تنهاست

****************

حالیـا صبـر کن ای مونـسِ جـانِ خواهـر            تا به زیرِ گلویـت بوسه زنـم  چـون مـادر

ترسـم اینـک روی و  بـاز نگـردی دیگـر            بین که آهـم ز جدائیِ تو راهی به سماست

****************

کشتـه شـد سـروِ روانِ تـو  علـیِّ­ اکبـر           قاسم و اصغـر  و عبـدالله و عُـون و جعفر

شد جـدا بـازویِ عبّـاسِ جـوان از پیکـر            ساحلِ علقمه صدپاره ز  شمشیر جفاسـت

****************

حال که آهنگ سفر  داری به سویِ میدان            خواهـر غمـزده­ ات گـو چه کُنـد با طفلان

خونجگـر می­شوم از  العطـشِ  تشنه­ لبـان            بر سرِ اهل و عیالت به­­ نگـر خاک عزاسـت

****************

بـارالهــا بــه دلِ زینـبِ زار  و مُضطــر            حاضرین را تو به­­ بخشـای ، به روز محشـر

صالحـه با دلِ پـر آذر و بــا دیـدۀ تــر            بهرِ شاهِ شهدا سینه­ زَن و نوحـه­ سـراسـت

****************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

کرده در بر کفنِ خویش ، شهِ تشنه لبان          داشت عزم سفر از خیمه به سویِ میدان

**************

چونکه آهنگِ سفـر کرد شهِ تشنه لبان          شد روان نالـۀ زنهـای حَـرَم بـر کیوان

گشت برپا جَـزَع و  شیونِ آن غمزدگان          اشکِ خون جاری شد از هر بصری بر دامان

**************

جملگـی مضطـرب و با دلِ بریان یکسر          دستِ ماتم به سر و ناله­ گـر از سوزِ جگر

گِـردِ او دایـره کـردار ، به چشمانی تـر         نَـبُـوَد گفتـنِ این واقعـه هرگـز آسان

**************

کس خبـردار نبود  از دلِ طفـلان یا رب         جمله بودند پریشـان به بیـابـان یا رب

بی­کس و خونجگر و  بی سر و سامان یا رب         کس نَبُد تا که تسلی دهد آن تشنه لبان

**************

یکی پروانه صفت گِـردِ رُخَش پَر می­زد           یکی از سوزِ جگـر بانـگِ بـرادر می­زد

آن یکـی بـانـگِ علمـدارِ دلاور می­زد           دیگـری بود چو مرغـانِ سحر ناله­ کنان

**************

کس خبـردار نبـود از  دلِ آن زینبِ زار          در وداعِ شهِ دین رفت از او صبـر و قرار

نالـۀ غـربـتِ او گشـت  به چـرخِ دوّار           گاه بی­هُـش بُد و گاهی به دو صد آه و فغان

**************

گفـت از سـوزِ جگـر  ای گُـلِ آلِ طاها           سویِ میدان تو مـرو سیّـدی مهلاً مهلا

تا زنـم بوسـه گلـوی تو به جای زهـرا            می­رود با تو ز جان و دلِ من صبر و توان

**************

گَـر روی جانب میدان  به شوم حیرانت            ای بـرادر چکنـم  با همه این طفلانـت

به خدا جـان دهـم از دردِ غمِ هجرانت            در بیابـان فراقـت به  شوم سرگـردان

**************

صبـر کُـن تـا که دمی باز ببینم رویت             همچو گُـل این دَمِ آخر  به نمایم بویت

جـانِ من بـاد بـه قربـانِ رُخِ دلجویت             که شد از داغِ جدائیِّ تو  قدّم چو کمان

**************

ای بـرادر به خدا صبـر و قـرارم بودی             راحتِ جـان و چراغِ شـبِ تـارم بودی

زینـتِ دوشِ نبـی  جَـدِّ کُبـارم بودی             رفتی و گشته ­ام از دوریِ تو اشک­فشان

**************

گر شوی کشته ز شمشیر جفا من چه کنم              دستم از دامنت اَر گشت جدا من چه کنم

در فراقِ تو در این دشتِ بلا من چه کنم            می­شوم نوحه­ گرت تا که رود از تن جان

**************

بارالهـا به حسین ،خامس اصحابِ کَسا            روزِ محشر نظری کن تو بر این اهلِ عزا

اندر این ماتم و غم صالحه شد نوحه­ سرا           با دو چشمـانِ تـر و  بـا دل زار و بریان

**************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

ذبیـحِ عطشانـم  ، ای حسینِ من             یوسـفِ کنعـانـم ،ای حسینِ من

**************

چو رفتی از کنـارم ای عزیزِ زهـرا             به کربلا شدم دگر  غریب و تنهـا

کسی نمانـده تا دهـد دلـم تَسَلاّ              فـدایِ تـو جانـم ، ای حسینِ من

**************

تو بودی غمخوار و  امید و تکیه­ گاهم              خیز و دمی نظر نما به اشک و آهم

دگر سحر نه بیند این شبِ سیاهم              بی تـو پریشانـم  ، ای حسینِ من

**************

خیز و نگر  که از غمت چه دیده­ ام من               به روی نعشِ تو چِسان رسیده­ ام من

ز دوریِ تو چون کمان خمیده ­ام من              خسـروِ خوبـانـم ، ای حسینِ من

**************

کشتۀ ­صـدپـاره تن ای بـرادرِ من              تشنه­  لـب و بی کفن ای بـرادرِ من

شهیـدِ دور از  وطن ای بـرادرِ من              مــاهِ فـروزانـم  ، ای حسینِ من

**************

خیز و نظر نما  به حالِ تشنه­ کامان              جمله پریشان­ زده  اَندر این  بیابان

بی­کس و یاور همه با دو چشمِ گریان               ضیـاءِ چشمـانـم ، ای حسینِ من

**************

چِها کُند پس از تو زینبِ جگرخون              ز داغِ دوریِ تو شد  مثـالِ مجنون

سَرَت به رویِ نیزه ­ها تنت به هامون             کـوکـبِ تابـانـم  ، ای حسینِ من

**************

خدا به حقِّ زینبِ حزین و مضطـر              به اهـلِ این عزا  نظر نما به محشر

صالحه شد نوحه­ سـرا به دیدۀ تـر              بهـرِ تـو نـالانـم ، ای حسینِ من

**************

 

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

یـوسـفِ آلِ­ عـبـا           تشنه­لب گشتـه فدا

**************

در میـانِ  قتله­ گـه           شد سرش به نیزه ها

**************

زینبِ غمزده از خیمه شتابان آمد         عقبِ اسبِ برادر سویِ میدان آمد

با دلی ناله­ گر و  زار و پریشان آمد         به سر و سینه­ زنان  ، محشری کرده بپا

**************

گفت ای جان برادر تو گُلِ زهرایی         دیده دارم به رَهَت تا ز سفر بازآیی

زینت دوشِ نبیُّ و   ،  قمرِ طاهایی         نور چشمان تَـرَم ، خامسِ آلِ عبا

**************

رفتی و از غم هجران تو خم شد کمرم            در فراقِ تو شده دستِ مصیبت به سرم

در حرم خسته و افسرده و خونین­ جگرم           مانده­ ام بی کس و یار ، در صف کرب­و­بلا

**************

ای برادر ز چه با من تو نگویی سخنی           بر سر خاک و به تن نیست تو را پیرهنی

با لبِ تشنه فدا گشتی و صدپاره تنی           در عزایت به نوا ، شده دشت نینوا

**************

ای برادر تو عزیز دل خواهر بودی          گلِ خوشبویِ گلستانِ پیامبر بودی

روشنی بخشِ دل و دیدۀ حیدر بودی           جان دهم از غم تو ، ای عزیز مصطفی

**************

بـارالهـا بـه دلِ غمـزدۀ آلِ­ عبـا          قسمت اهلِ عزا کن سفرِ کرب­و­بلا

بهرِ شاهِ شهدا صالحه شد نوحه­ سرا           بر سر و سینه زند ، در غمش دستِ عزا

**************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

حسینم ، شَـوَم به قربـان تو          چه سـازم، با غم هجـران تو

*****************

می­روی مولا به سوی رزمگاه           جانب این  طایفـۀ کینه­ خواه

روز مرا می­کنی تـار و  سیاه           نـدارم ،طاقـت هجـران تـو

*****************

بار دگر سوی خِیَـم  کن گذر          بی کسیِ اهـل و عیالـت نگر

آتش کین شد به حرم شعله­ ور           چه سازد  زینـب نـالان تـو

*****************

می­نگرم غرقه به خون پیکرت           تیر جفـا بـر گلـوی اصغرت

روی زمین  پیکر سرلشکرت           خزان شد یکسـره بستان تو

*****************

 

گاه اسیری که رسد چون کنم           دامنم از اشک چو جیحون کنم

بی تو دگر روی به هامون کنم         منم آن ،  بی سـر و سامان تو

*****************

ریخت فلک خاک عزا بر سرم           کرده جگرخون و سیه معجرم

داغ تـو هرگـز نشـود باورم           کجاینـد آن همـه یـاران تو

*****************

دیـده گُشا حالِ فگـارم  نگر          بر سر نعشت شده ­ام  نوحه­ گر

اشک­فشان ، مویه­ کنان ، ناله­ گر           فدا شـد در ره دیـن جان تو

*****************

از ستم  و  کینـۀ این کوفیان           رأس پر از خون تو شد بر سنان

در غم تو صالحه شد نوحه­ خوان           شدم حیـران و  پریشـان تو

*****************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

زینب به قتله­­ گـاه ،  آمد با دو صـد نـوا          گفتـا غریـب من ، ای فرزنـد مصطفـا

****************

آمـد  کنـار جسـم بـی سـرِ بـرادرش          با قامتـی خمیـده جـا نمـوده در برش

خـونِ جگـر فشانَـد او ز دیـدۀ تـرش          گفتا چگونـه من ،  دامانـت کنـم رهـا

****************

بالیـن شاهـدین گفت ای  نور دیـده ­ام           بگشا دو دیده بین از داغت چه دیده ­ام

همچون کمان  ز  درد  دوریت خمیده­ ام           گشتـم من عاقبت  ،  با داغِ تـو آشنـا

****************

گفتا  چرا چنیـن  تو پاره پاره  پیکـری          لب­ تشنه در میـانِ  بحرِ خون شنـاوری

از ضرب تیغ و تیرِ کین چو لالـه پرپری          بی­ غسل و بی ­کفـن، ای قربـانـیِ خـدا

****************

ای کوکـبِ شـبِ سیـاهِ  ایـن دلِ فگار          روزم شد از غروب روی تو چو شام تـار

قلـبِ حزینـم از غـم تو  گشته بی­قرار          رفتـیّ و زینبـت، شـد بی­یـار و اَقربـا

****************

از داغ دوریـت چه سـازم و چهـا کنم           این غصه را  چگونه من ز دل جـدا کنم

در خیمـه ماتم  تـو را چسـان بپا کنم           از جـور کوفیـان شد رأست به نیزه ­هـا

****************

تو غوطه­ ور به خون و من به آه و ماتمت          برخیـز و کُن حراست از  حریمِ مَحرَمَت

بنگر سکینه در حَـرَم نشسته در غمت          از داغِ دوریـت ،  شد هنگـامـه  ­ای بپـا

****************

یا رَب به آهِ زینـبِ حزیـن و خونجگـر          از لطف و رحمتـت به حاضرین نما نظـر

پیوسته صالحـه بُـوَد غمین و نوحه­ گـر         بر سینه و به سر  ، شد دستِ غم آشنـا

****************

 

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

ای غریـب کربـلا ، فرزنـد زهرا یا حسین           کرده ­ای جا در دلِ هر پیر و بُرنـا یا حسین

***************

شیعیان بـر سـر زنیـد مـاهِ مُحَـرّم آمده           مـاهِ ایثـار  و  عـزا و  نـالـه و  غـم آمده

در غـم فـرزنـد زهـرا شـور ماتـم آمده           مکتب قرآن ز خونت گشته احیا یا حسین

***************

کـاروانـی از منـا آمـد بـه سـوی کربـلا          تا کنـد اِحیـا بـه عالَـم ، مکتب دین خدا

قافلـه­ سـالار آن  بـاشـد عزیـز مصطفـا          کربلا از خون تـو گشتـه مُصَفّـا یا حسین

***************

در زمین کربـلا  گویـا بپـا محشـر شـده          هـر دلـی  نالان ز داغ زادۀ حیـدر شـده

عالَمِ امکـان پریشـان  زین  غمِ اکبر شده          آتشی افتـاده از  داغت به دلهـا یا حسین

***************

ای مَـهِ آلِ عبـا هستـیِّ مـا قـربـان تـو          جان بـه قربان لبِ خشکیـدۀ طفـلان تـو

دست ما کوتَـه نگـردد یکـدم از دامان تو         یک نگاهـی بر عـزاداران بفرمـا یا حسین

***************

کربـلا را کعبـۀ  دلهـا بـه دنیـا کـرده­ ای          در دلِ هر پیر و هـر بُرنـا تو مـأوا کرده ­ای

از قیامِ خود عجب شوری تو برپـا کرده­ ای          ای شهیدِ تشنـه کـامِ  آل طاهـا یا حسین

***************

جان  به قربـانِ علـیِّ­ اکبـر و سرلشکـرت         جان  به قربـانِ  فغـانِ زینـبِ غم پـرورت

جان ما قربان عبـدالله و عـون و اصغـرت          دامن از اشکِ بصر سازم چو دریا یا حسین

***************

زینتِ دوش نبـی  ای نـورِ چشـم مـرتضا          بر عـزاداران ز احسان کن نگاهـی در جزا

در غم جانسوز تو  شد صالحـه نوحه­ سـرا           کن شفاعت حاضرین را روز عقبا یا حسین

***************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

ذبیـحِ صدپـاره تنـم ، حسینِ زهـرا          تشنـه­ لـبِ بی­ کفنـم  ، حسینِ زهـرا

********************

ای پسـرِ فاطمـه  نور دیده­ گان زینب          داغ تو آتش زده بر روح و روان زینب

همره تو رفته ز دل  تاب و توان زینب          روشنـیِ انجمنـم  ، حسیـن زهــرا

********************

عزیز جانـم  ز فراق تـو دلم شکسته           بر سر آلِ مصطفـا خاک عـزا نشسته

پس از تو مانده­ ام به کربلا غریب و خسته           امیـرِ لشکـرشکنـم  ، حسین زهـرا

********************

دیده گشا به روی خواهر ای ضیاء دیده           که اینچنین جسم تو را به خاک و خون کشیده

با لبِ تشنـه از بدن  رأس تو را بریده          یوسفِ گُـل پیرهنـم  ، حسین زهـرا

********************

چرا به خیمه­ گـه دگر نمی­کنی نگاهی          چرا چنین فتـاده  در میان قتله­ گاهی

نه یاوری کنار تو  نه لشکـر و سپاهی          چگونه از تو دل کَنَـم ، حسین زهـرا

********************

خیز و دمی به خیمه­ گاه بی­ کسان گذر کن           به حالِ زار  آلِ مصطفـا  دمی نظر کن

ز تشنگی شبِ سیاه کودکان سحر کن          زینـبِ بـی­نـوا منم ، حسیـن زهـرا

********************

سُرورِ سینه ، جان خواهرت شود فدایت            فدای تنهائی و  بی­کسیّ و ناله­ هایـت

خیز و ببین که شعله­ ور گشته حرم­ سرایت           شهیـد دور از وطنـم ، حسینِ زهـرا

********************

تو غرقِ­خون پیکر و من سینه­ ای غرقِ افغان             تو همدمت گشته علمدار و من آه طفلان

تو در کنـار اکبـر و من به  بَرِ یتیمان            ای گُـلِ بـاغ و چمنم ، حسین زهـرا

********************

خدا به حقِّ  ناله­ های  زینبِ دل­ اخگـر           عنایتی به حاضرین  نما به روز محشر

صالحه شد نوحه سرای نور چشم حیدر           ز داغ تو  سینـه­ زنـم  ، حسین زهـرا

********************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

آهسته رو ،  ای ذوالجناح ، آرام جانم می­بری          جان از وجـود زینب و  روح و روانـم می­بری

***************

ای ذوالجناح آهسته­ تر ،کن جانب میدان سفر          تا بار دیگـر بر حسیـنِ خود  نمایم من نظـر

یکدم مـدارا کُـن که گیرم نور عینم را به بَـر          از داغ رویش روشنی ،  از دیده­ گانـم می­بری

***************

این قبلۀ جانِ من است ، این روحِ قرآنِ من است           هم لؤلؤ و مرجان من ، هم جان و جانان من است

بر زخمِ قلب خسته­ ام ، آرام و درمان من است          نور از بصر ، جان از بدن ، تاب و توانم می­بری

***************

من بی حسینم کی دَمی ، در زندگی سَر کرده ­ام          من کی شبِ خود را سحر ، دور از برادر کرده­ ام

فکر جدایی کی به سـر ،  از خون داور کرده ­ام          با صد نوا ، همراه خود ، از این جهانم می­بری

***************

دانی حسینم ای فَرَس ،بود و نبود و زینب است          دانی عزیز فاطمـه ،  کُـلِّ وجـودِ زینب است

هم زندگی ، هم هستی و ، هم تار و پود زینب است          در پیش دیده یاس من ، از گُل­ستـانم می­بری

***************

آخر چسان بار غمش را من کشم بر دوش خود          فریادِ هَل مِن ناصرش ،را بشنوم بر گوش خود

کی می­توان نعشش کشم یک لحظه در آغوش خود          نیک اختـرم ، تاج سـرم  ، مِهرِ زمانم می­بری

***************

کی می­توان بینم سرش ، بر نیزه ­ها ، ای ذوالجناح          صدپاره جسمش بینم از ،تیغ جفا ای ذوالجناح

اطفال او گریان در این ،دشت بلا ای ذوالجناح         مِهـر مـرا ، مـاهِ مـرا ، از آسمـانـم می­بـری

***************

ای ذوالجناح این تشنه لب ،  نور دل پیغمبر است         رکن و مقام و مروه و هم زمزم و هم مَشعر است

قربانیش در کربلا  ،  عبّاس و عون و اکبر است         با رفتنش ، ای ذوالجناح ،از دل اَمـانم می­بری

***************

هر کس بهاری دارد و ، باشد بهـارِ من حسین          تا آن دَمِ جـان دادنم ، باشد قـرار من حسین

پیوسته گوید صالحـه ، باشد شعار من حسین         در نـزد زهـرا از بَـرَم  ،  دُرِّ گـرانـم می­بـری

***************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

یا رب نگـر در کربـلا ، من بی معینم          در این زمینِ پـر بـلا ، تنهـاتـرینم

***************

کو اکبرم ، کو اصغرم ، کو آن جوانان          کو یادگـار مجتبی  ، کو جان­ نثـاران

آن ساقی لب­ تشنگـان ، آب­ آورم کو          کو حافظـان دین و  آن پاکیزه­ جانان

هر سو نشسته خصمِ دُون اندر کمینم

***************

یکسو برآیـد از حَـرَم  فریاد طفلان          یکسو تپیده غرق خون جسم شهیدان

یکسو به جـولان کوفیـان شومِ کافر         یکسو نـوایِ  زینبِ محـزون و نالان

من آن غریـبِ  این دیار و سرزمینم

***************

ای لالـه­ های  پرپر و در خون شناور           ای عـاشقـانِ مکتـب و آییـن داور

نـازم به ایثـار شمـا رزم­ آفـرینـان          ای کشتـه­ گـانِ  تشنۀ صدپاره پیکر

در سوگِ این  دریـا­دلان ماتم­نشینم

***************

تا کی تحمل  می­تـوان کردن خطا را         تا کی به دوشِ خود کِشـم بار جفا را

تا کی توان  فریـادِ مظلومان شنیدن         با خونِ خود سر می­برم عهد و وفا را

جانـم فـدایِ راهِ آن جـان­ آفرینـم

***************

گر مرگِ خونین باشـد  اندر انتظارم          گر غم به بتارد از یمین و از یسـارم

گر داده­ ام از کـف جوانـانـم سراسر          هیهات من­ الذّلـه می­باشـد شعـارم

مـن زادۀ مـولا امیـرالمـؤمنینــم

***************

یـا رب  بـه آه و نالـۀ فرزنـد زهـرا          در روز محشر این عزاداران به بخشا

شد صالحـه نوحـه­ سـرا با دیدۀ تر            در سوگِ جانسـوز عزیـزِ آل طاهـا

زین غم روان شد از جگر  آهِ حزینم

***************

 

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

بارالها ، بارالها ، خیمه ­گاه حسین می­سوزد          ای حسین­ جان ، در بیابان ، کی کفن بهرِ تو می­دوزد

***************************

زینـبِ  بـی­نــوایِ دل­ اخگــر         در غـمِ  جـانگــدازِ بـــرادر

دست ماتم  زنـد سینـه و سـر         قلب زینب ، قلب زینب ، همچو شمعی ز غم می­ فروزد

***************************

دخترِ فاطمـه بـا صـدافغــان          شد سـویِ  قتله­ گاهِ  شهیـدان

بهرِ گم­گشتـه­ اش  دل­پـریشان          قلب زینب ، قلب زینب ، همچو شمعی ز غم می­فروزد

***************************

زینـب بـی­نــوا ،زار و تنهــا          شد چو بر نعـش فرزنـد زهـرا

گفته که ای مهـرِ تابـان طاهـا          قلب زینب ، قلب زینب ، همچو شمعی ز غم می­فروزد

***************************

ای بـرادر نگــر بـر یتیمــان         بی­کـس و  یـاور  انـدر بیابـان

یکسره تشنـه با قلب سـوزان          قلب زینب ، قلب زینب ، همچو شمعی ز غم می­فروزد

***************************

کشتـه شد  ساقـیِ کودکانـت         غرق خون گشتـه سرو روانـت

اصغــر و قـاسـمِ  نوجـوانـت         قلب زینب ، قلب زینب ، همچو شمعی ز غم می­فروزد

***************************

آمـدم در  بَـرَت ،  دِه جـوابـم         بین که با  دیده ­گانـی پُـر آبـم

بــرده ­ای  از دل آرام  و تـابـم         قلب زینب ، قلب زینب ، همچو شمعی ز غم می­فروزد

***************************

من همـان  زینـبِ  دل­ غمینـم         کـز فـراقِ تـو مـاتـم­نشینـم

گشتی پـرپـر  گـل  یاسمینـم         قلب زینب ، قلب زینب ، همچو شمعی ز غم می­فروزد

***************************

دختر فـاطمـه  خونجگـر شـد        خاکِ ماتم از این غم به سر شد

صالحـه زیـن  عزا  نوحه ­گر شد         قلب زینب ، قلب زینب ، همچو شمعی ز غم می­فروزد

***************************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

می­روم سوی سفـر، خواهر نالان زینب          می­سپارم  به تو  اطفالِ پریشان زینب

***************

چون روم از سرِ کوی تو  به میدان خواهر         در فـراقِ منِ بی یـار، نگـردی مضطـر

پیشه کُن صبر و شکیبایی تو ای نور بصر         نشوی از غم هجران ، تو پریشان زینب

***************

وقت آن آمده خواهر که مرا یاری کنی         از همه اهل و  عیالم تو  نگهداری کنی

گَه کُنـی مادری و  گـاه پرستاری کنی         نشوی  لحظه­ ای غافل ز  یتیمان زینب

***************

حالیـا چند وصیـت به تو دارم خواهر         گر چه در پیش مرا هست رهی پُر ز خطر

کودکـان را همه در نزد خود آور یکسـر         نگذاری که رسد زخمی  بر  ایشان زینب

***************

خواهرا چون شنوی نالۀ هَـل­ مِن ناصـر          به غریبیِّ حسینت  تو  نگـردی ناظـر

رو  نشین در حَرَم و بزمِ  عزا کُن حاضر         که پس از آن تو شوی بی­کس و حیران زینب

***************

آن زمانی که به بینـی  به رویِ نیـزه سرم         پاره پاره بـدن اَنـدر شَطِ غـوطـه­ ورم

گوش کُن  لحظـه­ ای ای خواهر خونین­ جگرم         کن صبوری و نشین در برِ طفلان زینب

***************

خواهرا چون رسد هنگام اسیری ، هُشدار         گر چه در پیش بُـوَد بهرِ تو راهی دُشوار

جمله اطفالِ دل ­افسرده به نزدِ خود آر          نکند کودکـی مانـد به بیـابـان زینب

***************

خواهرا دامنِ این دشت پر از لشکر بین          بهـرِ قتلِ منِ بی یـار همه بسته کمین

تا نریزند کنون خون حسینت به زمین          نرسد این همه  هنگـامه  به پایان زینب

***************

خواهـرا داده ­ام از  کف گُـلِ گلـزارم را          اصغـر و قاسـم  و  عبّـاسِ علمـدارم را

عـون و عبدُالله و آن حُـرِّ فداکـارم را          جمله پرپر شده چون گُـل  به گلستان زینب

***************

هر کجا می­نگرم  تازه­گُلی خفته به خاک          تنشـان گشته ز تیغ و دَمِ نیزه صدچاک

نالـه­ ام گشت از این غُصّه به سوی افلاک          حالیـا مـی­روم انـدر پـیِ آنـان زینب

***************

دارم اکنون به سر آهنگ سفر  خواهر من          کهنـه پیراهنی آور که نمایـم بـر تـن

که پس از مرگ، به پوشد بدنم را چو کفن          بهرِ قربانی روانـم سـویِ میدان زینب

***************

بارالها بـه شـهِ تشنه­ لـبِ  کرب و بـلا          کن ز احسان تو نگاهی به همه اهلِ عزا

صالحه زین غمِ جانسوز شده نوحه ­سرا          با دلی ناله­ گـر و دیـدۀ گـریـان زینب

***************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

حسین حسین کرب­و­بلا، قسمت ما کن         طواف کـویِ شهـدا ،  قسمت ما کن

***************

یوسفِ آل مصطفی جـان به قربانت         گدای کویت به نشان، بر سرِ خوانت

مکن تو ناامیـدم از لطف و احسانت         طواف کـویِ شهـدا ،  قسمت ما کن

***************

کی شَـوَدَم میسّر ای ، سبط پیغمبر         قبر مُطَهَّرت کِشم ، همچو جان در بر

کنار شش گوشه زنم ، سینه و بر سر         زیارتت بهـرِ خـدا ، قسمـتِ ما کن

***************

شـوم فـدایِ غربـت و  آهِ طفلانـت          فدای گریه­ هـای آن، دُخـتِ  نالانت

چها کشیدی از غـم  و  داغِ یارانـت          طوافِ دورِ خیمه­ هـا ، قسمت ما کن

***************

دو بازویش ز تن جدا ، شد علمدارت          میانِ خاک و خون تپید، یارِ غمخوارت

با لبِ تشنـه شد فـدا، سروِ گلزارت          زیارتت بهـرِ خـدا ، قسمـتِ ما کن

***************

گر چه که روسیه منم، تو حجابم باشد          شفیـعِ روزِ واپسین ، ز عذابـم باش

همدم اشک و نالۀ ، بی حسابم باش          بوسـه به خاک نینوا ، قسمت ما کن

***************

تا رَمَقی به تن بُـوَد ، من تو را جویم          تا نفسـی بُـوَد مـرا ، راهِ تـو پویـم

صبح و مسا نام تو را ، بر زبان گویم          طوافِ دورِ خیمه­ هـا ، قسمت ما کن

***************

تو را به جـان مادرت ، ای گل حیدر          نظر به حاضرین نما ، در صفِ محشر

صالحه شد نوحه­ سرا ، با دو چشمِ تر          شفاعـتِ روزِ جـزا ، قسمـت ما کن

***************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

در وداعِ شهِ دین شد به فغان زینب زار          گفت جانم به فدایت شهِ فرخنده ­تبـار

*********************

زینب از خیمه بـرون  با  دلِ نالان آمد          در وداعِ شـهِ­ دیـن زار و پریشـان آمد

نوحه­ گر ، سینه زن و حال پریشان آمد          همچو مرغی که شود ناله­ گر  اندر گلزار

*********************

گشت در پیشِ بـرادر به نوا نوحه­ کنان          گاه می­زد به سر و گاه شدی سینه­ زنان

زین غم و  واقعه بُد مضطرب و سرگردان         جاری بُـد از بصرش اشک چو باران بهار

*********************

گفت ای جـان بـرادر شـهِ والا ­گُهـرم         چو روی از بَـرَم ای  روشنیِ چشمِ تَرَم

از فراق تو شود همچو کمان خم کمرم          اندر این دشت مرا بی­کس و تنهـا مگذار

*********************

این همه کودکِ بشکسته دلِ بی­کس و یار          می­سپاری به که در پهنۀ این دشت و دیار

فکر ما ساز ، پس آنگه سوی میدان روی آر         که یکی گشت مرا در نظرم لیل و نهار

*********************

سر­به ­سر اهل و عیالِ تو ببین خون­جگرند         زین خیالی که به سر داری همه نوحه­ گرند

جمله بشکسته­ دل و زار چو مرغِ سحرند         اشک­افشان همه را بین ز صغیر و ز کبار

*********************

ای عـزیـزِ دل زینـب، پسـرِ پیغمبـر          زین رهِ پر ز خطر کن تو کنون صرفِ نظر

تو مشو راضی که بعد از تو خورم خونِ جگر          رحم کن بر منِ سرگشتۀ محزون و فگار

*********************

دلم از  رفتـن تـو  تـاب نـدارد مـولا          بی تو این جمع ، کجا روی گذارد مـولا

زینب از دوریِ تو  جـان به ­سپارد مولا         چون ز هجران تو از دل رَوَدَم صبر و قرار

*********************

حال یـا گـو منِ دلخستـۀ تنها چه کنم          با فغان­های جوانمـرده چو لیلا چه کنم

با رُقیّـه ز غـمِ دوریت اینجـا چه کنم          نالـه اش شد ز جگـر  جانبِ چرخِ دَوّار

*********************

شد وزان بادِ خزان  در چمـنِ پیغمبـر         کرده گلهـایِ گلستـانِ نبی را  پـرپـر

همچو عبّـاسِ علمـدار و  علـیِّ اکبـر         شیرخوار اصغر و چون قاسمِ شیرین­ گفتار

*********************

 

گر تو هم بار سفر بنـدی رَوی از کویم         موجِ درد و غـم و انـدوه بیـاید سویم

غم جانسـوزِ دلم را به چه کس من گویم         نیست درمانی که تا زان بشوم برخوردار

*********************

ای عزیـزِ دلِ مـن ، یوسـفِ آلِ طاهـا         می­شوم بعدِ تـو آواره در این دشتِ بلا

در عزایت به نگر صالحـه شد نوحه­ سرا          روز بر دیده ­اش آمد ز غمت چون شبِ تار

*********************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

بر درِ خیمه  چو بانگِ شهِ خوبـان آمد          در فغان شد زینب، به سر زنان شد زینب

***************

از حَـرَم نالـۀ  اطفـالِ پـریشـان آمد          در فغان شد زینب، به سر زنان شد زینب

***************

نالۀ زادۀ زهـرا چـو درِ خیمـه رسیـد          بندِ قنداقه ز خود اصغر شش ماهه برید

گفت لبیـک به بابا و ز دل نالـه کشید          نگران شد زینب، به سر زنان شد زینب

***************

گفت بابا دگر از بی کسیِ خویش مَنـال          طفل شش­ماهه گشوده است به سویت پر و بال

نگذارم که نشیند به دلـت گَـردِ مِـلال          خسته­ جان شد زینب، به سر زنان شد زینب

***************

گر چه در کرب­و­بلا تشنه ­لب و  عطشانم          فخرم این است که در راهِ تو  جان­افشانم

در رکـابِ تو گـذردم ز سـر و از جانم          در فغان شد زینب ، به سر زنان شد زینب

***************

تا که جان است مرا ، بر سر دشمن تازم          در رهِ عشـقِ تو بـابـا ، به خدا سربازم

من به این منصبِ  سربـازیِ خود می­نازم          نوحه­ خـوان شد زینب، به سر زنان شد زینب

***************

گرچه لب­ تشنه و طفلم ، ولی چون شیرم          در رهِ عشـق ، خریـدار دَمِ شمشیـرم

می­کنم فخـر  که در راهِ خـدا می­میرم          قد کمان شد زینب ، به سر زنان شد زینب

***************

آه زان دَم که دَمِ تیر به حلقش به نشست          کمر گنبـد دَوّار از این غصّـه شکسـت

بر سر دست حسین دیده ز دنیا بر بست          ناتوان شـد زینب ،  به سر زنان شد زینب

***************

بارالهـا بـه عزیـزِ دل و جـان زهــرا          کن ز احسان تو نگاهی به همه اهل عزا

با دو صد آه و نوا  صالحه شد نوحه­ سرا           نوحه­ خـوان شد زینب ، به سر زنان شد زینب

***************

 

 

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

ای زمیـن کـربـلا، یـاور نـدارم          در بَـرَم حتّی علی­ اصغـر نـدارم

***************

ای زمین کـربـلا من  بی معینـم          از فراق لالـه ­هـا  ماتـم نشینـم

داده­ام از کف جوانانـم سـراسـر          من غریب این  دیـار و سرزمینم

قاسم و  عبّـاسِ  نـام­ آور نـدارم

***************

ای زمین نینـوا  قَــدّم خمیـده          همچو من داغِ جوانش کس ندیده

از غمِ سرلشکـرم قلبـم شکسته          پیکـر یارانِ من در خون تپیـده

مانـده­ ام تنهـا، خدا ،  یاور ندارم

***************

گشته­ ام راضی که اندر  این بیابان          همچو گل پرپر شود  اکبر به میدان

گشتـه ­ام راضی خداوندا که اصغر          از عطش بر رویِ دستِ من دهد جان

در کنارم آن گُـلِ احمـر نـدارم

***************

مـن ذبیـح ­اللهِ دشـت کربـلایـم          زادۀ پیغمبـر و  خـونِ خـدایـم

در رهِ آزادگـی از جـان گـذردم          گر چه زینب خونِ دل گرید برایم

اکبرم آن شبـهِ پیغمبـر  نـدارم

***************

گشته ­ام راضی در  این صحرای سوزان         پیکـرِ قاسـم شـود پامالِ اسبان

گشته­ ام راضی که بعدازظهرِ عاشور         زینبـم گـردد اسیـرِ قومِ عدوان

داغِ یارانـم بـه دل بـاور نـدارم

***************

خاکِ گـرمِ کربـلا با من وفا کُـن         همنـوا با نالـه­ ام ،  آه و نـوا کُـن

روی بالینـم نشین و مادری کُـن         دردِ جانکـاه و جگرسوزم دوا کُن

جز شهادت  من رهِ  دیگـر ندارم

***************

بـارالهـا حَـقِّ فـرزنـد پیـامبـر         جملگی ما را به بخشا روز محشر

بـر درِ  دولت ســرایِ  آلِ طـاهـا         صالحـه گفتـا چنیـن با دیدۀ تر

چشم امیدی به جز این در ندارم

***************

 

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

می­روی به میـدان، حسیـن، بـرادرِ من          می­بری ز من جان ، عـزیـزِ مــادرِ من

**************

می­روی به میدان ، حسین ، خدا نگهدار          در  رَهَت نشینم ، به شـور  و عشقِ دیدار

جا گرفته گَـردِ ، غَمَـت به جـانِ خواهر          لحظۀ جدایـی ، بُـوَد چه سخت و دشوار

سیلِ خـون به بـارد ، ز دیـدۀ تَـرِ من

**************

چون روی ز پیشم ،  عزیزم ، به خاکِ غم نشینم          می­رود به کیوان ، ز داغت ، نوایِ آتشینم

می­کنـی سیه­ پوش، مرا  در، فراقِ جانگدازت          کن دعا بمیـرم ، ولیکن ، وداعِ تو نبینم

خاکِ بی­نـوایـی ،  نشستـه بـر سرِ من

**************

لحظـه ای بیـا تـا ،  به بینمـت دوبـاره         قصّـۀ فراقت ،   زده  بـه  جـان شـراره

یوسفِ عـزیـزم ، ز هجرِ خود  مگـردان          روزِ من سیـاه و  ،  شبـم تو بی ­ستـاره

جـانِ مـن فدایـت  ،  یگانه  گوهـرِ من

**************

روی سینۀ تو ،  برادر ،  بیـا که سر گذارم         با دلی شکسته، به گریم، به حال و روزگارم

من به جایِ مادر ، به بوسم ، گلویِ نازنینت         عقدۀ دلم را ،  کنارت ، گشایم ای بهارم

تـا ابـد  نگـردد ،  غـمِ تـو  بـاورِ مـن

**************

سویِ خیمـه بـازآ ، نظـر نما به طفلان         می­کِشـد سکینـه ز سینـه آهِ سـوزان

مانده ­ام چه سـازم ، پس از تـو  ای برادر         بـا غـمِ غـریبـیُّ و  آهِ  تشنـه ­کـامـان

عاقبت نمـایـی ،  سیـه تـو  در  بـرِ  من

**************

زینبت بمیرد ،  چو بیند ،  به نیزه­ ها سرِ تو         یا به دجلۀ خون  ،  شناور ،  فتاده پیکر تو

مادرم کجایی ، که بینـی ، تو  غربتِ حسینت         یا کُنی نگاهی ، به روزِ  ، سیـاهِ دختر تو

دلـربــای زینـب  ،   مَـهِ مُـنــوّرِ من

**************

ای خدایِ  عـالَـم ،  بـه  آهِ  دُخـتِ زهـرا         از کَـرَم نگاهـی ، بـه حاضریـن بفرما

صالحـه ،  به صد آه  و  بـا  دو  دیـدۀ تـر         نـوحـه­ گـر شده  بهـرِ  مـاهِ  آلِ طاهـا

بـوده  نـاگــوارا  ،  غـروبِ  اختـرِ من

**************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

زمزمۀ رویِ لبم ،( شده ذکر یاحسین )3          کلامِ هر روز و شبم ( شده ذکر یا حسین )3

**************

بحـرِ شـرف، نـورِ هـدا حسین است          زمـزم و  مـروه  و صفـا حسین است

کعبــه و مَشعـر و  منـا حسین است          فخرِ من و اُمُّ و اَبَم (شده ذکر یا حسین)3

**************

کیست حسین، روحِ پیـامبـر است او          کیست حسین ، دلـبـرِ داور اسـت او

کیست حسین ،  وجـودِ دیگر است او          کلامِ هر روز و شبم (  شده ذکر یا حسین )3

**************

عـاشــقِ دیـوانــۀ او، مـنـم مـن          گــدایِ کـاشـانـۀ  او ، مـنـم مـن

مسـت ،  ز پیمـانـۀ او ، مـنـم مـن          زمزمۀ رویِ لبم ،( شده ذکر یاحسین )3

**************

قسـم به  قرآن ، کـه تـویـی کلامش           نمــازِ شیعــه را  تـویـی قیـامـش

داده  خـدا ،  بـه  محضرت سلامـش          فخرِ من و اُمُّ و اَبَم (شده ذکر یا حسین)3

**************

قبلـۀ اولیــن مـن ،  حسیـن اسـت          بهشت بی قـریـن مـن، حسین است

صوم و صلوات و دینِ من حسین است          زمزمۀ رویِ لبم ،( شده ذکر یاحسین )3

**************

کیسـت حسیـن، فروغِ جاودان است          کیست حسین ، امامِ انس و جان است

کیسـت حسیـن، عطای بیکران است          فخرِ من و اُمُّ و اَبَم (شده ذکر یا حسین)3

**************

آنکـه حـرم شـد ز  غمش سیه پوش         خـونِ خـدا، در رگِ او زنـد جــوش

کِی کُنَـد او ، شیعـۀ خـود  فرامـوش          کلامِ هر روز و شبم (  شده ذکر یا حسین )3

**************

بـه  حـقِّ  آهِ  زینبـت ، حسیـن جـان          مـرا مـران تـو از دَرَت حسیـن جان

صالحـه شد  نوحه­­ گرت حسیـن جان          زمزمۀ رویِ لبم ،( شده ذکر یاحسین )3

**************

 

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

مــا عــاشـــق و  زُوّارِ  حسینـیــم           دیـــوانـــۀ  دیــــدارِ  حسینـیــم

*************

تـا جـوش زنــد  خــون بـه  رگِ مــا            جـان بـرکـف و  انصـــارِ حسینـیــم

*************

ای نـورِ دلِ فـاطمــه ، قـربـانِ وجودت            دادی به  رهِ  دیـنِ خـدا  بـود و  نبـودت

خَلاّق و  خـلایـق  همـه  دادنـد درودت            ما یارِ وفادارِ حسینیم ،  دیوانۀ دیدارِ حسینیم

*************

عمریست حسین جان دلِ ما کرده هوایت            دارد هـوسِ دیـدنِ آن صحـن و  سرایت

ای کاش نگـاهـت دَمـی اُفتـد به گدایت            جاروکشِ دربارِ حسینیم ، دیوانۀ دیدارِ حسینیم

*************

ای کشتـۀ بی غسل و کفـن در دلِ صحرا            ای نـورِ دل و دیـدۀ پیغمبــر و زهــرا

آن روز چه دیـد  از غمِ تـو  زینبِ کبـرا            خونین­ جگـر و زارِ حسینیم، دیوانۀ دیدارِ حسینیم

*************

قربـانِ غـریبـیِّ تـو ای شـاهِ شهیـدان            بر دیـده چه دیدی  تو در آن دشت و بیابان

آن لحظه که برخاست نـدایِ تو  ز میدان            سرگشته و غمخوارِ حسینیم، دیوانۀ دیدارِ حسینیم

*************

دادی بـه رهِ دیـنِ خـدا هستـی و جانت             کردی گذر  از قاسـم و عبّـاسِ جـوانـت

مـولا چـه کشیـدی ز غـمِ سـروِ روانت             مجنون و  گرفتارِ حسینیم ، دیوانۀ دیدارِ حسینیم

*************

عشق است حسین،  سیّد و  سالار حسین است             آرامِ  دلِ حیــدرِ کــرّار حسیـن اسـت

مصبـاحِ هُـدا ،  مظهـرِ دادار حسین است            پروانۀ رُخسارِ حسینیم ، دیوانۀ دیدارِ حسینیم

*************

ای جـانِ جهانهـا ، سر و جانـم به فدایت             تـا روزِ جـزا نـالـم و گـریـم ز بـرایـت

با دیـدۀ تـر صالحـه شـد نوحـه­ سرایت             محزون و عزادارِ حسینیم ،  دیوانۀ دیدارِ حسینیم

*************