حضرت قاسم - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )
قاسم ای نورِ دو چشمِ ترِ من نوجوان، ای گلِ خوش منظرِ من
**************
گُلِ باغِ حسـن ای سروِ روان سرِ نعشـت شدهام ناله کنـان
بُرده ای از دل من تاب و توان شده داغت به دلِ مُضطرِ من
**************
نور چشمـم تو گُـلِ یاسمنی یادگاری ز عـزیـزم حَسَنـی
پاره ای از جگـر و جـانِ منی نشـود دوری تـو بــاور مـن
**************
ای که از خون ، کفِ خود بستی حنا تهنیـت بـر تـو شهادت بادا
ای مَــهِ انجمــنِ آلِ عـبـا شد سیه از غمِ تـو در برِ من
**************
در حـرم مـادر تو مُویه کُنان گشته از دردِ فراقت به فغـان
گَه زند بر سر و گَه سینه زنان شده حیـرانِ تـو ای یاورِ من
**************
حیف از این قامت و این رویِ چو ماه که به خون خفته ز تیغِ بدخواه
دیده بگشا و به من کُن تو نگاه عاقبت گشتی جدا از برِ من
**************
از دَمِ تیغ و سنان بر هامون رُخِ زیبـای تو گشتـه گلگون
بسترت خاک و تنت غرقه به خون سوخت از داغِ تو بال و پَرِ من
**************
قَدِ رعنـای تو در کرب و بـلا گشتـه پامالِ ستوران ز جفـا
در حَرَم شد ز غمت شور و نوا شدی صدپاره گلِ احمـرِ من
**************
نورِ چشمـان من ای لاله عُـذار در فراقت شده ام بی کس و یار
روز بر دیدۀ من شد شبِ تار نازنین ای مهِ خوش منظـر من
**************
بـارالهــا بـه گُـلِ آلِ عبــا حاضرین را تو به محشر بخشا
زین عزا صالحه شد نوحه سرا خیـزد آه از دلِ غمپـرورِ من
**************
مختصري از زندگينامه هنری شاعر اهل بیت (ع) و محلي سراي شوشتر محمدعلي مهدی آبادی (صالحه)