امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

به سوی حرم کن نگاهی، بابا ، منم دخترِ بی­قرارت          صدایت زند بی ­­پناهی، بابا ،  منم دخترِ بی­قرارت

*******************

بیـا بابِ مـن ای مـرا  نـورِ دیـده           به بین بر عیالت چه ظلمی رسیده

بیـا بیـن میـانِ حـرم، عمّه زینب          شـده قامتش، از فراقـت خمیـده

نماندَش به جز اشک و آهی، بابا ، منم دخترِ بی­قرارت

*******************

چو فریـادِ بـی­ یـاریِ تـو شنیـدم           پرستـو صفت سویِ تو پر کشیدم

دوصد لعن و نفرین بر این قومِ ناپاک           کز آنها چه ظلمی که دیدیُّ  و دیدم

مشو از کنارم تو راهی، بابا، منم دخترِ بی­قرارت

*******************

چو عازم شوی از حرم سوی میدان           شَـوَم از فراقِ تو با چشـمِ گریـان

مرو چون ندارم به جز تـو امیـدی           نخواهم دگر  از تو آب  ای پدرجان

مرا یاور و تکیه ­گاهی، بابا، منم دخترِ بی­قرارت

*******************

به خون گرچـه خفتـه تنِ  اکبر تو           فتـاده ز تـن، دسـت نـام­ آور تـو

مخور غم که بهـرت نمانده علمدار           علمـدارت اینک بُـوَد دختـر تـو

مگو بی­کس و بی سپاهی، بابا، منم دخترِ بی­قرارت

*******************

ز پیشم چو رفتی شوم من سیه­ پوش           به گیرم  غمِ  دوریت را در آغـوش

مرو از کنـارم که منـزل به منـزل           چگونه کِشم  بارِ هجـرِ  تو بر دوش

تو کز حالِ زارم گواهی، بابا، منم دخترِ بی­قرارت

*******************

بیا تا گُـلِ چهـره ­ات را بـه بُوسـم           به بویـم تـو را و سراپـا به بُوسـم

بیا تا دَمی  اندر این دشتِ سـوزان            گلـویِ تـو را جایِ زهـرا به بوسم

چرا خفته در قتله­ گاهی، بابا،  منم دخترِ بی­قرارت

*******************

چرا جسم پاکِ تو در خون تپان است           چرا رأسِ ماهت به رأسِ  سنان است

چـرا از سکینـه  چنین دل بریدی           بیا بین که آهم  سویِ آسمان است

مگر دیدی از من گناهی، بابا، منم دخترِ بی­قرارت

*******************

الهــا بـر آن آهِ  دُخـتِ پیـامبـر            به فریادِ ما  رَس تو در روزِ محشـر

کُند صالحه بر حسین نوحه خوانی          به آه و به افغـان و بـا دیده­ ای تـر

بر این سینه­ زنها گواهی، بابا، منم دخترِ بی­قرارت

*******************

 

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

ای نعشِ به خون غلطان، مظلوم حسینِ من          ای کشتۀ لب عطشان، مظلوم حسینِ من

************

ای نعشِ به خون غلطان، جانم به فدای تو          خون گریه کُنـد زینب ، پیوسته برای تو

چون مرغِ سحر نالم ،  در سوگ و عزایِ تو          صدپاره در این میدان ، مظلوم حسینِ من

************

برخیز و دمی بنگـر ، زینب شده بی یاور           در قتله ­گـه آمد با، صد آه و  دو چشمِ تر

بر اهل و عیالِ تو، شد خاکِ عـزا  بر سر           زینب شده بی سامان، مظلوم حسینِ من

************

برخیز و تماشـا کُـن ، بر بی کسیِ زینب           جانِ منِ دلخسته ، آمد ز غمـت بـر لب

رفتی و ز داغِ تو، روزم شده همچون شب           ای دردِ مـرا درمـان، مظلـوم حسینِ من

************

چون بارِ سفر بستـی ، ای تاب و توانِ من           راهی سویِ کیوان شد ، فریاد و فغانِ من

هجـرانِ تو زد آتـش، بر روح و روانِ من            اشکـم شده بر دامان، مظلوم حسینِ من

************

در خیمه بیا بنگــر ، اطفـالِ پریشانـت            از سـوزِ عطـش بشنو، فریـادِ یتیمانـت

درمانده و بیچـاره ، شد خواهـرِ نالانـت            ای تشنه ­لـبِ دوران، مظلـوم حسینِ من

************

رفتی و ز هجرانـت ، بشکسته دلِ زینب            در بحـرِ غم و غصّـه، بنشسته دلِ زینب

از ماتمِ جانسـوزت ، شد خستـه دلِ زینب            گشتم ز غمت حیران، مظلوم حسینِ من

************

آن دَم که سرِ نیزه، چون ماه ، سرت دیدم            صدپـاره کنـارِ آب، قرصِ قمـرت دیدم

چون لاله ز خون رنگین ، رویِ پسرت دیدم            آمد به لبانـم جـان ، مظلوم حسینِ من

************

یـا رب بـه دلِ زارِ ، آن زینـبِ غم پـرور            بر ما نظری فرمـا ، یکدم به صفِ محشر

شد صالحه زین ماتم، نالان و به چشمی تر            گفتـا ز دلِ سـوزان، مظلـوم حسینِ من

************

 

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

ای گلِ صدپـاره تن ، یا حسینِ فاطمه          کشتـۀ دور از وطن، یا حسینِ فاطمه

**************

ای غریب و تشنه­ کامِ وادیِ دشتِ بلا          لالۀ خونین و پرپر گشتـه در راهِ خدا

ای به دیده دیده پرپر جسمِ هفتاد و دو تن          ای شهِ غلطان به خون اندر زمینِ کربلا

ای ذبیحِ بی­ کفـن ، یا حسینِ فاطمه

**************

عاشقم من عاشقِ دیدارِ روی اکبرت          آرزومنـدم به بر، گیرم مزارِ اصغرت

بر درِ دولت سرایت می­نشینـم روز و شب          چون شفاعت خواهم از این در ، به جانِ مادرت

مهر تو در جانِ من، یا حسینِ فاطمه

**************

آه از آن دَم که از بدن  شد  دستِ عبّاست جدا          آه از آن فریادِ بی ­آبی ز اهـلِ خیمه­ ها

آه از آن جان دادنِ اصغر به رویِ دستِ تو           آن زمانی که از جفا شد پیشِ چشمانت فدا

لالـۀ پرپر بـدن، یا حسینِ فاطمـه

**************

آه از آن فرقِ پُر از خونِ علیِّ­ اکبرت           گفتنِ ادرکن عمو از  قاسمِ خوش­ منظرت

وای از آه و ناله­های زینبِ خونین­جگر          زان دَمی کز خیمه­گه آمد شتابان در بَرَت

کشتۀ دور از وطـن، یا حسینِ فاطمه

**************

وای از آن دَم چون روان گشتی به میدان از حَـرَم          زینبت می­زد صدا  ای وا حسینم دَم به دَم

با دلی  بشکستـه  می­گفت ای عزیز مصطفی          قامتم از بارِ سنگینِ غمت گردیده خم

یوسفِ گُـل ­پیرهـن، یا حسین فاطمه

**************

ای شهیدِ تشنه­ لب، ای نورِ چشم مرتضی           گوشۀ چشمی ز احسان کن  به اهلِ این عزا

در رثای جانگدازت  ای عزیزِ فاطمه           با دو صد آه و نوا شد صالحه نوحه­ سرا

ای شهِ خونین­ کفن، یا حسین فاطمه

**************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

 

 

سَرور و شهریارِ من، حسینه          عشق من و بهارِ من، حسینه

 

***************

 

عزّت و اعتبـارِ من، حسینه          عشق من و بهارِ من، حسینه

 

***************

 

عاشـقِ سرگشتـۀ کربلاشم          دیوونۀ شش گوشـۀ طلاشم

 

حلقۀ بنده­ گیش نَهَم به گوشم          بس که دوسش دارم و  مبتلاشم

 

یـارِ من و نگـارِ من، حسینه          عشق من و بهارِ من، حسینه

 

***************

 

عشقِ خدا، عشقِ عزیزِ زهراست          اسمِ حسین هر جا که باشه زیباست

 

هر کی تو دنیا آرزوش بهشته          بهش بگید حسین بهشتِ دنیاست

 

شوکت و افتخار من، حسینه          عشق من و بهارِ من، حسینه

 

***************

 

قربونِ اون گلهـایِ یاسمینش          قربونِ شش­ماهـۀ  نازنینش

 

قربونِ اون رقیّه­اش بشم من          قربون اشک و آهِ  آتشینش

 

روح من و قـرارِ من، حسینه          عشق من و بهارِ من، حسینه

 

***************

 

قربـونِ  آهِ  غُربتش،  برم من          قربونِ خاکِ تُربتش ،  برم من

 

قسمتِ عاشقـش بکُن الهی          تا زنـده­ ام، زیارتـش برم من

 

کوکبِ شامِ تـارِ من، حسینه          عشق من و بهارِ من، حسینه

 

***************

 

قربونِ غیـرتِ برادرش، شم          قربونِ رعنائیِ اکبـرش، شم

 

قربونِ خیمه تا به  قتله­ گاهش         قربونِ نالـه­ های خواهرش، شم

 

دار و نـدار و یارِ من ، حسینه         عشق من و بهارِ من، حسینه

 

***************

 

بود و نبودِ  من فقط حسینه          عینِ وجودِ من فقط حسینه

 

قبله و رُکن و  مروه و صفایم          مُهرِ سُجـودِ من  فقط حسینه

 

راحتِ قلـبِ زارِ من، حسینه          عشق من و بهارِ من، حسینه

 

***************

 

زِ هر چه موجوده، حسین سر است او          یه عشقِ ناب و پاک و برتر است او

 

قسم به خـلاّق و به آفرینش          ز جنس آدمی فراتر است او

 

فخـرِ من و تبارِ من، حسینه          عشق من و بهارِ من، حسینه

 

***************

 

الهـی حَقِّ شاهِ تشنه­ کامـان          به حاضرین نظر نمـا ز احسان

 

صالحه گشته با دو دیدۀ تـر         نوحه­سرایِ  سَروَرِ  شهیدان

 

تا زنده ام، شعارِ من، حسینه          عشق من و بهارِ من، حسینه

 

***************

 

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

ای حسین جانـم، نور چشمانـم         ترکِ خواهر می­کنی ، بنگر پریشانم

**************

یــار غمخــوارم ، زیـنـبِ زارم          می­روم تا زنده سازم دین و قرآنم

**************

از سرِ  کُویَـت  روانم  جانبِ میدان          تا براندازم ستون و کاخِ دژخیمـان

بهرِ من فرمـا دعا ای خواهرِ نالان          کُن حلالم زینبِ محـزون و نالانم

**************

یک وصیّت با تو  دارم خواهر محزون         گر که دیدی نعشِ من اندر میانِ خون

خواهرا هرگز میا از خیمه­ گه بیرون          مادری کُن از  بـرایِ این یتیمانـم

**************

خواهرا رأسم تو گر بر نیزه­ ها بینی          آهِ طفـلان در رَهِ  شـامِ بـلا بینی

بر لب و دندانِ من چوبِ جفا بینی          صبر و طاقت پیشه فرما راحتِ جانم

**************

چون رسد وقتِ اسیری اندر این صحرا          کُن حفاظت از حریمِ عترت طاهـا

می­سپارم دستِ تو اهل و عیالم را          بر دلم بنشستـه داغِ جمله یارانم

*************

جانب میدان نظر فرما تو  ای خواهر          پاره پاره تن ببین از نیزه و خنجر

چون علیِِّ اکبـر و  عبّاسِ نـام­آور          جانِ شیرین داده ­­اند در راهِ جانانم

**************

لالـۀ نـو­رستـۀ زهـرا ، علی اصغر         با لبانِ تشنـه آن زیبـا گلِ مـادر

شد ز تیرِ کین به روی دست من پرپر          زین مصیبت شد به کیوان آه و افغانم

**************

ای خدا بر اشک و آهِ زینبِ کبـرا          از رهِ احسان نظر بر حاضرین فرما

صالحـه شد نوحه­ گویِ  زادۀ  زهرا          در عزای شاهِ دین با چشم گریانم

**************

امام حسین - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

هر کسی پیشِ خدا، یـه اعتبـاری داره          تویِ دنیـا، همه اعتبـارِ من حسینه

*************

هر کسی برا دلش، شور و بهاری داره         عشقِ من، شورِ دلم، بهارِ من حسینه

*************

آغا جون داره دلـم، هوایِ کربلایِ تو         هوای مرقد و اون شش گوشۀ طلایِ تو

آخه من عاشقتم ، عاشقِ بی نوای تو         هر کسی تو زندگی عشقی به یاری داره

به خـدا قسم ، یگانه یار من حسینه

*************

کی میشه بیام به پابوسِ علیِّ­ اکبرت         تاکنم سجده به  قتله­ گاهِ یاسِ پرپرت

چه کشیدی لحظه­ ای، که تشنه جون داد پسرت         توی دنیا هر کسی ، یه افتخاری داره

آبـرویِ مـن و افتخـارِ من حسینه

*************

روضه­ خون، روضۀ اون شاخه گلِ یاسُ بگو         روضۀ شهـادت حضرتِ عبّـاسُ بگو

قصـۀ غیرتِ اون  نمادِ  احساسُ بگو         تو دلش هر کسی آروم و قراری داره

راحتِ ایـن دلِ  بیقـرارِ من حسینه

*************

آغا جون، وقتی برادرت ، تو رو صدا می­زد         وقتی که تو دجلۀ خون، دیدی دست و پا می­زد

چه کشیدی لحظه­ ای که بانگ یا اخا می­زد         هر کسی تو زندگیش یه شهریاری داره

به خدا، ارباب و شهریـارِ من حسینه

*************

قربونِ رُقیّه اُون ، سه سالـه دخترت بشم         قربونِ بی کسی و غربتِ خواهرت بشم

قربونِ گلـوی خشکیدۀ اصغرت بشم         هر کسی ستاره­ای، در شبِ تاری داره

به خـدا اخترِ شـامِ تارِ من حسینه

*************

آغا جون وقتی که افتادی رو خاکِ قتله­ گاه         ندیدی غربت و تنهائیِ اهلِ خیمه­ گاه

دل سنگ آب می­شد از نالۀ طفل بی­ پناه         هر کسی تو بی­کسیش، امید به یاری داره

توی تنهایی، پنـاه و یار من حسینه

*************

آغا جون یه عمره که عاشقِ مجنونت منم         سینه­ زن، تعزیه­ خون، بی سر و سامونت منم

همرهِ صالحه  نوحه­ خون و محزونت منم         هر کسی تو مذهبش، ذکر و شعاری داره

همیشه ذکـر من و شعارِ من حسینه

*************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

ای فـرات از دلِ عبّاس مگـر باخبـری          که چنین از عطشِ تشنه لبان ناله گری

**************

از دلِ دشـت  به دریا چه روانی ای آب          سرخُوش و نعره­ کشان ، موج زنانی ای آب

به گمان غافل از آن تشنه­ لبانی ای آب           صبر کن ، لحظه­ ای بر اهلِ حرم کن نظری

**************

لحظه ­ای صبر نما  چند روانی به شتاب            تا بگویم سخنی از حَـرَم و قحطی آب

که شده بی تو خزان تازه گلِ باغ رباب            خوش بُوَد گر که سویِ خیمه نمایی گذری

**************

خوش بُوَد گر که لبِ تشنه لبان ، تر سازی           رفعِ سوزِ عطـش از آل پیامبـر سازی

گوشـۀ چشمی به ذریّـۀ  حیدر سازی           گوئیا چون منِ دلخسته تو  هم خونجگری

**************

هیچ دانی دل  اصغر ز عطش می­سوزد           گلشـن آل پیامبـر ز عطش می­سوزد

نازنین  قلـب بـرادر ز عطش می­سوزد          بهرت این مرثیه خوانم که کُنی نوحه­ گری

**************

آخـر ای آب تو مهـریّـۀ زهـرا هستی         فخر کن چونکـه  تو با آلِ عبا پیوستی

چه شد اینک که دل عترت او بشکستی         بر دلت نیست ز لب تشنگی گویا اثری

**************

تا که تصویر صغیران  بُـوَد اَنـدَر نظرم          زیر بارانِ دَمِ تیـر نَـهَـم جـان و سرم

چکنم لیک تو را گـر سوی خیمه نبرم          شب تاریکم از این غصّه  ندارد سحری

**************

اندر این راه  جدا گـرچه شـود بازویم          غرقه در خون شود از تیغ ،  قدِ دلجویم

تا که دارم نفسی عشقِ حسین می­جویم         جَهد کن تا به سوی خیمه زنی بال و پری

**************

بـارالهــا بـه دلِ غمــزدۀ آل عبــا         روز محشر نظری کن تو  بر این اهل عزا

بهرِ عبّاسِ علمدار  به هر صبح و مسـا         می­کند صالحه از سوز جگر نوحه_­گـری

**************

 

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

خداوندا ، بی­کس و یارم  ،  چه شد عبّاسِ  علمدارم           یگـانـه یـارِ وفــادارم  ،  چه شد عبّاسِ  علمدارم

************

چو شد عازم ، نایبِ حیدر ، از درِ خیمه ، جانبِ میدان          

فغانِ اهلِ حـرم برپـا  ، شد به فریادِ العطش گویان

شرر زد  بر ، جانِ من یا رب ، آهِ طفلانِ تشنه و نالان        

  به بندِ  هجرش گرفتارم   ،  چه شد عبّاسِ  علمدارم

************

به بار ای اشک از بصر اینک ، در فراقِ آن ، میر نام آور        

    به نال ای دل دم به دم زین غم ، داده­ام از کف ثانیِ حیدر

ندارم من چاره جز آرم ، در فراقِ او دستِ غم بر سر         

  نیامـد یـارِ  فـداکـارم   ،  چه شد عبّاسِ  علمدارم

************

به راهش دارم دو چشمِ تر ، می­کشم یا رب ، انتظارش را         

   که تا شاید ،  بار دیگر من ، بینم آن رویِ ، گلعذارش را

تسلّی من ، چون دهم آخر ، کودکانِ دل ، بی­قرارش را         

   انیس و غمخوار و سردارم  ،  چه شد عبّاسِ  علمدارم

************

میانِ خیمه خداوندا، خود تو آگاهی ، قحطیِ آب است        

    ز سوز و دردِ عطش دانی ، طفلِ بی شیرم ، در تب و تاب است

سرشکِ چشمِ رباب از این ، درد و غم جاری ، همچو خوناب است   

       نشستـه غم بر دلِ زارم  ،  چه شد عبّاسِ  علمدارم

************

چها سازم ، گر سپهدارم افتد از پیکر ، دست و بازویش         

 شود آغشته بخون چون گُل ،آن جمالِ زیبا و نیکویش

ز زخمِ تیر و سنان گردد ، پاره پاره آن قدّ دلجویش        

 ز کف دادم ، میرِ غمخوارم  ،  چه شد عبّاسِ علمدارم

************

خداونـدا ، زینبِ نالان  ، را چگونه سازم خبردارش       

   به اُمِ­ کلثوم چسان گویم، کشته شد عبّاسِ علمدارش

چگونه من جسمِ صدچاکش ، را بَرَم نزدِ خواهرِ زارش     

     فـدا شد میـرِ سپهـدارم ،چه شد عبّاسِ  علمدارم

************

طوافِ کویش نصیبِ ما  ، کن خداوندا ، از رهِ احسان      

    ز لطفِ خود ، در صفِ محشر، یک نظر کن بر ، این عزاداران

در این ماتم ، صالحه باشد ، مرثیه­ خوان با دیده ای گریان    

      سرشکِ خون ، از بصر بارم ، چه شد عبّاسِ  علمدارم

************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

بـیـا دمـی ز علقـمـه  ،  بــرادر دلاورم          به لب رسیده جانِ من ، پس از تو ای برادرم

***************

بیـا که بوسه­ هـا زنم ،  به بازوی رسـایِ تو         نظر کُنم دمی بر آن ،  جمالِ دلـربـای تو

در این زمین  چگونه می­توان کُنم رَهای تو         نظاره کُـن چه آمد از  ، جدائیِ تو بر سرم

***************

چرا کنار علقمه، به خاک و خون نشسته­ ای        چه شد که رشتۀ برادری چنین گسسته­ای

تو رفتـی و ز ماتمت ، دلِ مرا شکستـه­ ای        غریبِ نینـوا شـده ،  حسینِ تـو بـرادرم

***************

سکینـه کُنجِ خیمه­ گه ، نشسته بی­قرارِ تو         ز سوزِ دل کِشد نـوا ،  بُـوَد در انتظـارِ تو

مگر دوباره بینـد آن ،  جمـالِ گلعـذارِ تو         رَهان ز سوزِ تشنگـی ، دلِ حزینِ دخترم

***************

بـرادرِ رشیـدِ مـن ،  عزیزِ جـانِ مرتضـا         چـرا چنین فتـاده­ای ،  به خاکِ گرمِ کربلا

شدم پس از تو بی­ معین ، در این زمین پُر­بلا         تو نـورِ دیـدۀ منی ،تویـی امیـرِ لشکـرم

***************

چرا نظر نمی­کنی ،  به خیمه­ گـاهِ بی­کسان         چرا دگر نمی­دهی ،  جوابِ دل شکستگان

چگونه این خبر بَرَم ، به خیمه نزدِ کودکان        که کشته شد ز تیغِ کین ، یگانه یار و یاورم

***************

چرا دو بازوی تو شد ، چنین جدا ز پیکرت         گشا دو دیده و ببین ، حسین رسیده در بَرَت

کشیده در بغل چو جان ، تنِ بخون شناورت        چسان برم به خیمه­ گه ،تو را به نزدِ خواهرم

***************

خدایِ مهربان تو را ،قسـم به آهِ شاهدین         طوافِ مرقدش نمـا ،نصیبّ جمعِ حاضرین

صالحه نوحه­ گر شده ، بر آن شهیدِ بی­ معین         به سوگِ آلِ مصطفی ، زنم به سینه و سرم

***************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

قربانِ دو بازویـت ، عبّاسِ علمـدارم              کو مشک و لوایِ تو، ای ساقی و سردارم

************

ای ساقیِ لب­ تشنه  ، جانم به فدایِ تو              ای سروِ سرافـرازم، قربـان وفایِ تو

بازآ که زنم بوسـه  بر دستِ رسای تو              آتش زده هجرانت،  بر قلبِ شرربارم

************

ای ماهِ بنی­ هاشم، تک تازِ صفِ میدان              سردار سپاهِ من، در جبهۀ حق­ جویان

از داغِ تو فریادم، راهی شده بر کیوان              کن چـارۀ آبی ای ،  سقّا و سپهدارم

************

ای نورِ دلِ حیـدر ، سـردارِ جوانِ من              رفتی و زدی آتش، بر خرمنِ جانِ من

با رفتنِ خود بُـردی ،  آرام و توانِ من              بعد از تو شدم تنها ،  ای یارِ وفادارم

************

زین خاکِ سیه برخیز،  ای میر هدی عبّاس                 تا اینکه ببوسم من، بازوی تو را عبّاس

در خیمه شد  از داغت ، هنگامه بپا عباس                تک تازِ صفِ میدان، ای میرِ فداکارم

************

برخیز و تماشا کن، بر بی­ کسی­یَم جانا                با من سخنی برگو، ای مهرِ جهان­آرا

آخر تو چـرا داری ، بر خاکِ سیه مأوا               بعد از تو برادرجان، بی­ مونس و غمخوارم

************

دردا که ندارم من، بعد از تو علمداری               آب­ آورِ طفـلان و  سـردارِ  فداکـاری

تا اینکه در این میدان، ما را دهد او یاری                 از داغِ جگرسوزت، خون شد دلِ غمبارم

************

دیگر به چه امّیدی، رو سویِ حَرَم آرم                گیرد چه سراغ از تو، کُلثومِ دل­ افگارم

گویم چه جوابش را، ای میرِ علمدارم                 زد نایـرۀ هجـرت، آتش به دلِ زارم

************

یا رب  به علمـدارِ آن خسروِ  بی­ یاور               از جُرم و گناهِ ما، بگذر به صفِ محشر

شد صالحه زین ماتم ، نالان و به چشمی تر                تا یک نفسم باشد،  بهرِ تو عـزادارم

************

 

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

بر نعشِ علمدار ،  شهِ بی­کس ویاور         آمد به دو صد ناله و با چشمِ ز خون تر

*****************

از خیمه سویِ مقتلِ عباس علمدار         گردیده روان سبطِ نَبی خسروِ بی ­یار

بنشست کنارِ بدنِ آن  مهِ صدپـار          گفتا ز دلِ سوخته که ای میر دلاور

*****************

ای مظهـرِ ایثار ، علمـدار رشیدم           سقّـای صغیرانِ من ای  نورِ امیدم

با دیدۀ تـر بر سر نعش تو رسیدم          رفتی ز کنـارِ منِ  بی مونس و یاور

*****************

تو ساقـیِ اهـلِ حـرمِ آلِ­عبایـی          سردار وفـادارِ شـهِ  کرب­و­بلایـی

حَقّا خلفِ  پاکِ علی شیرِ خدایـی         آب آور طفـلانِ من ای ثانی حیدر

*****************

ای سروِ سرافرازِ منِ بی­کس و بی ­یار         غمخوار دلِ غمزده کلثومِ دل­ افگار

یادآورِ بازویِ علـی  حیـدرِ کـرّار         بالینِ تو پیوسته زنم سینه و بر سر

*****************

بُـد آرزویم ای که مرا تاب و توانی         از بهر صغیران  به حرم آب رسانی

شاید دلِ اطفالِ من از غصّه رهانی         ای نـامِ تو آرامِ دلِ زینبِ مضطـر

*****************

برخیز و ببین  بی تو علمدار ندارم         در خیمه­ گـهِ آلِ­ عبـا  یـار نـدارم

افتـاده شـرارِ غمِ تـو در دلِ زارم         ای قوّتِ بـازویِ حسین مـاهِ منوّر

*****************

برخیز که در خیمه کنون قحطی آب است            شش ماهه­ ام از سوزِ عطش در تب­ و­تاب است

گریان سرِ گهوارۀ او چشمِ رباب است           آن قدِّ رشیدِ تو بخون گشته شناور

*****************

ای بدر جهانتاب ، مرا نورِ دو دیده           بنگر که حسین بر سرِ نعشِ تو رسیده

قـدّم شده از داغِ  فراقِ تو خمیده          صد­پاره تنت شد ز دَمِ نیزه و خنجر

*****************

یا رب به علمدارِ شهِ بی­کس و یاور          بر اهلِ عزا کن نظری در صفِ محشر

شد نوحه­ سرا صالحه با قلب پر آذر           در ماتمِ عبّاس ، زند سینه و بر سر

*****************

 

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

جانبِ علقمـه یکـدم تو  بیـا            یا اَخا ، حسینِ من ، ادرکنـی

****************

دست عبّاسِ تو شد ز تن جدا            یا اَخا ، حسینِ من ، ادرکنـی

****************

تو بیا کنـارِ این ،صف شکنت            تا بگیری  سرِ من به دامنت

تو بیا به بین که از تیغ و سنان            شده ­پاره­ پاره سـروِ  چمنـت

از صمیـمِ دل ، تو را زنم صدا            یا اَخا ، حسینِ من ، ادرکنـی

****************

چه شود ، گر که سویم نظر کنی             جانبِ  مقتـلِ من  گـذر کنی

در دَمِ دادنِ جـان، با نِگَهـی             آیـی و مـرا تـو مفتخـرکنی

دامنـت را نَکُنم  دمـی رهـا             یا اَخا ، حسینِ من ، ادرکنـی

****************

دانم اینک به حَرَم شور و نواست              از عطش ، نالۀ طفلان برپاست

این خبر را مَرِسان  به خیمه­ ها              که ز تن دستِ علمدار جداست

من نکرده­ام به عهدِ خود وفا               یا اَخا ، حسینِ من ، ادرکنـی

****************

گر چه در خون تنِ من شناور است             همچو گُل از دَمِ نیزه پرپر است

به دلت راه مَـدِه غم  که هنوز             جان نثارِ تو  عزیزِ حیدر است

منـم آن ، فـدایـیِ راهِ خـدا              یا اَخا، حسینِ من ، ادرکنـی

****************

تا که دارم نفسی ،  یـارِ توأم               حامـی و  میـرِ علمـدارِ توأم

تا دَمِ مرگ ، به لب می­گـویم               یـار و سـربـازِ فداکـارِ توأم

هستیِ خود به رَهَت کنم فدا               یا اَخا، حسینِ من ، ادرکنـی

****************

ای غریـبِ کـربـلا ، بـرادرم              بین که صدپاره ز تیر و خنجرم

بـه سکینه  داده ­ام  وعدۀ آب             شرم دارم که  نشـد میسّـرم

تو مَـبَـر نعشِ مرا به خیمه­ ها             یا اَخا ، حسینِ من ، ادرکنـی

****************

ای خدا بـه ساقیِ کـرب­و­بـلا             کُـن به مـا عنایتـی روز جزا

بهرِ عبّاس ،  علمـدارِ حسین              صالحه شد به نوا ،  نوحه­ سـرا

تشنـۀ وادیِ دشـتِ  نینــوا             یا اَخا ، حسینِ من ، ادرکنـی

****************

حضرت عباس -استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

علمدار یا عبّـاس           سپهدار یا  عبّاس

*******************

ای برادر حَـرَم ، سـوزد از قحـطِ آب           کودکان از عطش ، جمله در پیچ و تاب

قلبِ آنـان همه ، گشتـه زار و کبـاب          تَک­سوار یا عباس

*******************

ای مَـهِ هاشمی ، مـردِ جنگ و جهاد            ای که بر بازویَت ، شیرِ حق بوسه داد

مـادرِ روزگـار ،  چون تو هرگز نـزاد           جان ­نثار  یا عباس

*******************

نـورِ چشمانـم ای ، ساقـیِ کودکـان           لحظه­ ای کن نظر  ، حالِ لب­ تشنه­­ گان

نـالـۀ العطـش ، شد به کیـوان روان           گُل­عُذار  یا عباس

*******************

میرِ نـام ­آورم ، شیـرِ دشمـن شکـار           ثانـیِ حیـدر ای  ،  مظهـرِ کـردگـار

شد ز هجرانِ تو ،  از کـفِ مـن قـرار           وفـادار یـا عباس

*******************

ای دریغـا از آن  ، دست و بـازویِ تو            شد به خون غوطه­ ور ، قَـدِّ دلجویِ تو

آرمیـده به خـاک  ، رویِ نیکـویِ تو           سپهدار  یا عباس

*******************

سـاحـلِ عَلقمــه ، شیـرِ اُمُ­ البَنیـن           گشته پرپر به خاک ، چون گلِ یاسمین

از دَمِ نیـزه و  تیـر و شمشیـرِ کیـن           شهسوار یا عباس

*******************

بـارالهــا بــر آن ،  زادۀ مُـرتضــا           حاضریـن را نمـا ،یک نظـر در جـزا

صالحه نوحه­ گـر ،  گشتـه زین ماجرا           فداکـار  یا عباس

*******************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

شد چو بـر نعشِ علمـدار ، شهِ تشنه­ لبان         شبِ دیجور به چشمش شده از غصّه عیان

*****************

بانگِ ادرکنـیِ عبّـاس ز میدان چو رسید         شـاهِ بی­ یـار  ز سوزِ جگـرش نالـه کشید

از حَـرَم گشت روانه سویِ آن میرِ رشیـد         دید افتـاده به خـون قامت آن سروِ روان

*****************

شد به بالیـنِ علمـدار بـه صـد آه و نـوا          گفـت ای جـانِ بـرادر ، قَـمـرِ آلِ­ عبــا

که چنین دستِ رسایِ تو  ز تن کرده جدا          گلِ صدپاره ز شمشیر  و دَمِ تیغ و سنـان

*****************

چه شد ای شیر که اینگونه تو گشتی خاموش         بیـرقِ نصـرو مـن­ الله نــداری  بـر دوش

ماجرا چیست که افتاده­ ای از جوش و خروش         با حسینت سخنی گو که به  لب آمده جان

*****************

خیز از جا دَمـی ای  روشنیِ چشـمِ تَـرم         خیـز تـا بـارِ دگـر قَـدِّ رسـایـت نگـرم

خیز از جای بـرادر  کـه  شکستی کمـرم         خیز کـز داغِ تو شد قامت من همچو کمان

*****************

خیـز از جـا که حرم قحطی آب است اَخا         اصغر از سوزِ عطش در تَب و تاب است اَخا

دلِ اَطفـال ز  بـی­ آبـی کبـاب اسـت اَخا         چشم طفلان به رَهَت مانده همه اشک­فشان

*****************

ای که سرچشمـۀ ایثـار و  وفـا بـودی تو        سـاقـیِ خیمـه گـهِ  آلِ­ عبــا بـودی تـو

بهتریـن یـارِ حسیـن خونِ خدا  بودی تو        رفتی و بُـرده ­ای از جان و دلم صبر و توان

*****************

صولـت و قـدرتِ بـازویِ علـی بود  تو را         غیـرت و همّـت و نیـرویِ علی بود  تو را

در چمنـزارِ وَلا ، بـویِ علـی بـود  تـو را         حال پرپر شدی چون لاله به صحن بستان

*****************

حیف از آن قامتِ موزون که چنین خفته به خون         قطعه­­ قطعه شـدی از تیغِ جفـا بر هامـون

می­سزد گر که شود چرخ از این غصّه نگون        ای که داری لقبِ  بـابِ حوائج بـه جهـان

*****************

حیف از آن دستِ بلندی که جدا شد ز تنت        غرقه در دجلـۀ خون  گشتـه برادر بدنت

در خِیَـم  تشنـه ­لبـان  منتظـرِ آمـدنـت        تا که شایـد به رسانـی به حَـرَم آبِ روان

*****************

بـارالهــا  بـه علمــدارِ شـهِ بـی­یــاور        نظـری کُـن تو بر این اهـلِ عزا در محشر

صالحـه در غـمِ عبّــاس بُـوَد دیـدۀ تـر        زین مصیبت شده از سوزِ جگر  مرثیه­ خوان

*****************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

شد جـدا دستِ علمـدارم           آه و واویـلا ،   آه و واویـلا

غرقِ خون گشته سپهدارم           آه و واویـلا  ،  آه و واویـلا

***************

بر سرِ نعشِ علمـدارِ رشید          با صد­افغان شهِ لب­ تشنه رسید

تنِ عبّاس در آغوش کشید          گفت ای ساقی  و سـردارم   آه و واویلا

***************

ای عزیزِ  دل و جـانِ حیدر          خیز از  جا دَمی ای نـام ­آور

که حسینِ تو شده بی­ یـاور          زدی آتـش  بــه دلِ  زارم   آه و واویلا

***************

ای قـرارِ دل غم پـرورِ  من           بـا­وفـا افسـر نـام آور من

بی تو شد خاکِ سیه بر سر من            بین که بی­ یار و  مددکـارم   آه و واویلا

***************

خیز و از تشنه­ لبان کُن یادی           چه شد اینگونه به خاک افتادی

وعدۀ آب  به طفـلان دادی          رفتـی ای  یـارِ  وفـادارم   آه و واویلا

***************

خیز از جا دَمی ای تاجِ سرم           که شد از غصّۀ تو خَم کمرم

من چسان نعش تو را خیمه برم            داغِ تـو کـرده دل­ افگـارم  آه و واویلا

***************

تو بُدی مظهرِ جانان عباس           یکّه­ تـازِ صف میدان عباس

چشمۀ غیرت و احسان عباس           کُـن نظـر دیـدۀ  خونبارم  آه و واویلا

***************

بارالهـا بـه شـهِ  کرب­و­بلا           یک نظر کن تو بر این اهلِ عزا

زین اِلَم صالحه شد نوحه­ سرا           داغ تـو کـرده عــزادارم  آه و واویلا

***************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

ای علمـدارِ مـن  ،  میـرِ نـام­ آورم          وارثِ مـرتضـی ،  نـورِ چشمِ تَـرَم

********************

مـاهِ اُمُّ البنیـن ،  ساقـیِ لشکـرم          وارثِ مـرتضـی ،  نـورِ چشمِ تَـرَم

********************

چون روی از بَرَم  ، ای سپهـدارِ من          ای چـراغِ شـبِ ، تیـره و تـارِ من

اشکِ غم بارد از چشمِ خونبـارِ من          میر دشمن­فکـن  ، ای بلنداختـرم

********************

کودکان از عطش ، جمله در پیچ و تاب           قلبِ لب­ تشنه­ گان ، سوزد از قحطِ آب

می­رسد از حَـرَم ، ناله­ هـای رُبـاب          گشته خونین­ جگـر، از غمِ اصغـرم

********************

جانبِ خیمه­ گـه ،لحظـه­ ای کُن نظر          شد ز سوز عطش  دختـرم ناله­ گـر

خیره بر راه تو  ،  مانده با چشمِ تَـر         فکـر آبـی نمـا ،  ساقـیِ لشکـرم

********************

نایـبِ حیـدر ای ، مَظهـرِ کردگـار          در صفِ کربلا  ، شیرِ دشمن شکـار

از فراقِ تو شـد ،  قلبِ من بی­قـرار          گشتی از من جدا ، ماهِ خوش­ منظرم

********************

ای دریغـا که شـد پـاره­ پـاره تنت         عاقبت شد جدا  ، دستـم از دامنت

آه از آن لحظـه و  گـاهِ جان دادنت         دیده بگشـا ببین  ، بی­کس و یاورم

********************

حیف از آن بـازویِ حیدرآسـایِ تو         حیف از آن قامت و حُسنِ زیبایِ تو

شد به خون غوطه­ ور ، قَدِّ رعنای تو         گشتی صدپـاره تن ، ای گُلِ احمرم

********************

خیز از این تیره خاک ، ای امیرِ سپاه          نالـۀ العطش ،  بشنـو از خیمه­­ گـاه

بی تـو گردیـده­ ام یکّـه و بی­ پنـاه          من چسان نعش تو ، سویِ خیمه بَرَم

********************

در ره عشق تـو ، ای خدا کن نظـر          از علمـدار خود ،  کرده­ ام من گـذر

گشته زین ماجرا ، صالحه نوحه­ گـر          ناله­ گـر از غمش ، تا صفِ محشـرم

********************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

 

ای امیـر سپــاه  ، افســر نـام ­آورم           نعش پر خون تو چون سوی خیمه بَرَم

**********

چه جوابی دهم  زینـب غمـدیـده را          که دگر کشته شد  ساقی و سرلشکرم

**********

ای که گشتـم کنـون در  غم تو مبتلا          ای به هر مشکلم بوده ای مشکل­ گشـا

بی تـو گردیـده­ ام خستـه و بی­ اقربـا          در فراقت چکـد خون ز دو چشم تَرَم

**********

ای برادر چرا  جسـم تو در خون تپید          صحنۀ مرگ تو  کـس نشنیـد و ندید

کی توانـم کُنـم مـن ز تو قطـع امید          شدی صدپاره تن ای گل خوش­ منظرم

**********

ای که در هـر زمان تاب و توانم بُـدی          هم علمـدار و هم میـر جوانـم بُـدی

شیر دشمن­ فکـن روح و روانـم بُـدی          حالیـا بی تو من بی­کـس و بی ­یـاورم

**********

خیـز از جـا دَمـی  ای یَـلِ اُمُّ­ البنیـن         خیز و بشنو ز من نالـۀ هـل من معین

روی خاک سیـاه از چه نهـادی جبین         رفتـی ای قهرمـان میـرِ بلنداختـرم

**********

دیـده بگشـا نگـر حـال پریشان من          سـوزِ دردِ فـراق بـر  دلِ نـالان مـن

بشنو از خیمـه ­گـه  نالـۀ طفـلان من          شد ز هجـران تو دست عـزا  بر سرم

**********

تیر کین چون به چشمان تو مأوا گرفت         آن عَمودِ گـران بـر سـر تو جا گرفت

زینبت در حرم  محشـری بر پا گرفت          رفتـی آب آوری  بهـرِ  علـی­ اصغـرم

**********

بـارالهـا بـر آن  سـاقـیِ کـرب­و­بـلا         کن ز احسـان نظـر  بـر همه اهل عزا

گشته زین ماجـرا صالحـه نوحه­ سـرا          سینـه­ زن در غـمِ نــورِ دلِ حیـدرم

**********

 

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

حیـدرِ کـرّار علمــدار عبّاس          ساقی و سـردار علمدار عبّاس

***************

تـو  نـورِ  دیده ­گـانِ مرتضایی          ساقـیِ تشنـه ­گـانِ  کـربلایی

معنیِ عشـق و غیرت و وفایی           مظهـرِ  ایثـار  علمـدار عبّاس

***************

چون به کنـار نعش تو رسیدم           ز  سوزِ سینـه ناله­ هـا کشیدم

همچـو کمان ز ماتمت خمیدم           میـرِ فداکـار  علمـدار عبّاس

***************

ز ضـرب تیـغِ کـوفیـانِ کافر           دو دست تو جدا شده ز پیکـر

مثال گل  شدی به خون شناور          مـرا  سپهـدار علمـدار عبّاس

***************

پشت و  پناه لشکرم تـو بودی          امید و یـار و یـاورم تـو بودی

سپهبــد دلاورم  تـو بــودی         آیـت دادار  علمــدار عبّـاس

***************

چرا به آهِ من  نمی­دهـی گوش          نـوای العطـش شُدَت فراموش

چسان کشم بار غم تو بر دوش          دُرِّ گُهــربـار  علمـدار عبّاس

***************

چو دست تو ز پیکرت جدا شد          شور  و  نـوا به دشت کربلا شد

قیامتی  بپـا  بـه خیمه­ هـا شد         یـارِ  وفـادار  علمــدار عبّاس

***************

تویی عزیز و نـور چشم حیدر           به حاضرین نظـر نما به محشر

صالحـه در غمـت به  دیدۀ تر           گشته عـزادار علمـدار عبّاس

***************

 

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

نیـامـد ز سفــر  میـرِ جـوانـم          خدایـا بـه رَهَـش  دل نگـرانـم

******************

نشستـه غـمِ او در دل و جـانـم          خدایـا بـه رَهَـش  دل نگـرانـم

******************

خدایـا شـده­ ام  بی­کـس و یـاور          نشستــه بـه دلـم  ، داغ بـرادر

نیامـد ز سفـر  ثـانـیِ حیـدر(2)          ز دوران فراقش به فغانم(2) – خدایا

******************

نیـامـد دگــر او  از رهِ میــدان          نیامـد دگـر آن  شمـع فـروزان

نیامـد کـه دهد  آبی به طفلان (2)         فکنده غم او شعله به جانم(2) – خدایا

******************

خـدایـا  چه شد عبّـاسِ رشیدم          ز وصلـش  منمـا قطــعِ امیـدم

کزین غصّـه کمان گونه خمیدم(2)         چه شد صف­شکن آن شیرِ دَمانم (2) – خدایا

******************

زبـان قاصـر و  اَلکـن به ثنایـش         چگونه دهـم آن  شـرحِ وفایـش

فِـتَـد گر  ز بدن دست رسایش(2)         سزد خونِ دل از دیده فشانم(2) – خدایا

******************

خدایـا بـه حرم  قحطیِ آب است         پریشـان ،دلِ غمدیده رباب است

ز بی آبی گُلَش در تب و تاب است(2)         چه شد ساقیِ این تشنه­ لبانم(2) – خدایا

******************

اگر کشتـه شـود در صفِ پیکـار          برایـم بُـوَد این واقعــه دشـوار

به کلثومِ حزین چون کُنم اظهار(2)         که شد کشته علمدار جوانم(2) - خدایا

******************

چو زینـب شَـوَد از این خبر آگاه         همی بر کشـد از سوزِ جگـر  ، آه

دهد جان به حَرَم زین غمِ جانکاه(2)         ز کف داده­ام آرام و توانم(2) – خدایا

******************

خـدایـا  ، بــه علمـــدار دلاور         به ما کُن نظـری در صف محشـر

شـده صالحـه بـا  قلـب پرآذر(2)         به گفتا ز غمش مرثیه­ خوانم(2) - خدایا

******************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

پشت و پناه لشکرم، عبّاس ای برادر           ای با جان برابرم عبّاس ای برادر

****************

تویـی یگـانـه یـادگـار حیـدر           سپهبـــدِ سپــاهِ دیــن داور

راحـتِ جـان  و مـونـس بـرادر           صف ­شکن و دلاورم، عبّاس ای برادر

****************

ز خیمه ­گـه فغـان تشنـه­ کامـان          روانه گشته از عطـش به کیـوان

دمـی نظـر نمـا  به حال طفـلان          ای سقّایِ لشکرم ، عبّاس ای برادر

****************

تویـی امیـر و افســرِ فـداکـار           دلیـر و جـانفشـان روز  پیکـار

نماد و چشمه­ سارِ  عشق و ایثـار           ای مـاهِ مُنـوَّرم ، عبّاس ای برادر

****************

مـرا امـیـر و یـار و یـاوری تـو           امیـد کـودکـان مضطــری تـو

چرا چو گـل  به خون شناوری تو          نور دو دیدۀ ترم ، عبّاس ای برادر

****************

چه کس دو  بازویـت ز تن بریده           میان خاک و خون تو را کشیـده

به  روی نعـشِ تو  قـدم خمیـده          یگانه یار و یاورم ، عبّاس ای برادر

****************

بــرادرِ مـن ای امـیـد دلهـــا          بـه چنـگ کوفیـان  میان صحرا

پس از تو گشته­ ام  غریب و تنهـا          تویی چو جان به پیکرم ، عبّاس ای برادر

****************

الهـی حـقِّ  نـور چشـم حیـدر          عنایتـی به مـا  نمـا بـه محشـر

صالحـه می­زنـد بـه  سینه و سر          ز داغِ تو نوحه­ گرم ، عبّاس ای برادر

****************

حضرت عباس -استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

جانبِ علقمـه چـون ساقـیِ نـام آور شد          شهِ­ دین  در غم او دست عـزا بر سر شد

****************

چونکه آهنـگِ سفـر کرد علمـدار سپاه           شد برون از دلِ شـاهِ شهـدا  نالـه و آه

بـه دل از داغِ  اَبالفضـل  همی بُـد آگـاه          که دگر عمرِ بـرادر به جهـان آخـر شد

****************

گفت ای جـانِ  بـرادر تـو علمـدارِ منی           انـدر این دشتِ بـلا یـارِ وفـادارِ منـی

میرِ دشمن­شکن و ساقـی و سـردارِ منی          دلـم از قصّـۀ هجـرانِ تـو  پُـر آذر شد

****************

کی تـوان دور شـوم از تو اَیا راحتِ جان          دردِ هجرانِ تو جانـم بـه  رساند به لبان

ترسم از این سفر و این رَه و از این میدان          که چو گُل پیکـرت از تیغِ جفا  پرپر شد

****************

گر چه دانم به حَرَم آب کنون نایاب است          دلِ اطفال ، از این دردِ گران بی­تاب است

طفلِ شش ماهه­ ام از سوز عطش بی­خواب است             لیـک از داغِ وداعِ تو دلـم مُضطـر شـد

****************

تـو نمـودارِ وفــا و شــرف و ایثــاری          تـو علمــدارِ وفــادارِ مـنِ  بـی­یـاری

ساقیِ تشنـه­ لبـان ،  شیرِ صف پیکـاری          ترسم از اینکه جدا دستِ تو از پیکر شد

****************

از گلستـانِ من ای سـروِ خرامان تو مرو          اشکم از غصّه روان است به دامان تو مرو

لحظـه­ ای صبر نمـا ، جانب میدان تو مرو         تا  نگوینـد حسین بی­کس و بی­ یـاور شد

****************

ای به عالَـم چو علی  شیرِ خدا  هیبت تو         صُولت و عـزّت و مردانگـی و غیـرت تو

ای بـرادر چه دهم شرح من از  همّـت تو         که به وصف تو خداونـد ، ثنـاگستـر شد

****************

ای علمـدارِ سپـه  ،  میـرِ  دلاور عبّـاس        قمرِ هـاشمـی  و نـایـب حیـدر عبّـاس

می­شوم  بعدِ تو  بی­یـار و  بـرادر عبّـاس        خونجگـر در غـم تـو زینبِ غم پرور شد

****************

گر به میدان تو روی جان رود از پیکر من         خاک ماتـم ز فراقِ  تو شـود بر سـرِ من

بی­ علمـدار و سپهـدار شـود لشکـرِ من         هم ز داغِ تو  به فریاد و فغـان حیدر شد

****************

آه زان لحظـه کـه افتاد ز زین میرِ جوان         پاره پاره بدنش گشت ز شمشیر و سنان

زد نـدا نـالـۀ  ادرکنـی اَخـا  از میـدان         کـه علمـدار ، روان در عقـبِ اکبـر شد

****************

بـارالهـا بـه علمـدارِ شـهِ تشنـه ­لبـان         حاضریـن را تو ببخشـای ز راهِ احسـان

صالحه در غمِ عبّاس، به صـد آه و فغـان         نوحه­ گـر ، اشک­فشـان با دلِ پرآذر شد

****************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

ای برادرجان  به بالینِ علمـدارت بیا       یا اَخا ، اَدرِکن اَخاک،  یا اَخا، اَدرِکن اَخاک

******************

جانِ من قربـانِ تو ای خامسِ آلِ­عبا        یا اَخا ، اَدرِکن اَخاک،  یا اَخا، اَدرِکن اَخاک

******************

ای برادر­جان بیا بنگر به میرِ لشکرت        بین تنِ در خون­تپـانِ افسرِ نام ­آورت

در کنارِ علقمه صدپاره تن  شد یاورت        

دستِ عبّاسِ رشیدت گشته از پیکر جدا  ،  یا اَخا ،  اَدرِکن اَخاک

******************

تا که جان باشد مرا پیوسته دارم این شعار        جان­نثاری در رهِ دینم بُـوَد یک افتخار

خاصه در راه و رکابت ای شهِ والاتبار       

 کُن قبول قربانیِ خود را در این دشتِ بلا  ، یا اَخا ، اَدرِکن اَخاک

******************

ای برادرجان نگر بر دیده ­ام بنشسته تیر         یکّه پرچمدار تو از رویِ زین افتاده زیر

این دَمِ آخر بیا نعشم در آغوشت بگیر         دارم از بهرت پیامی ای عزیز مصطفا ، یا اَخا ، اَدرِکن اَخاک

******************

خواهشی دارم، که بعد از مرگم ای نورِ بصر         این تنِ صدپار ه ­ام را جانب خیمه مبر

چون نشد بهـرم مهیّا تا که اندر این سفر        

همره خود آورم آب روان در خیمه­ هـا، یا اَخا، اَدرِکن اَخاک

******************

دانم اکنون کودکان لب­تشنه و دل بی­قرار         از برای جرعۀ آبی همه چشم انتظار

چون سکینه، چون علیِّ­ اصغرِ نیکو­عذار     

    تشنه­ کامان را مگو سقّایِ طفلان شد فدا ،  یا اَخا ، اَدرِکن اَخاک

******************

در رهِ عشقت، خدایا داده­ ام نام ­آورم         ساقیِ طفلان، علمدار و امیر لشکرم

گر سراغش گیرد از من زینبِ غمپرورم         من چه گویم در جوابِ آن حزینِ بی­نوا ،  یا اَخا ، اَدرِکن اَخاک

******************

بارالهـا بـر علمـدارِ شهیـدِ کربـلا         یک نظر فرما تو از احسان بر این اهلِ عزا

با صد افغان و دلی نالان و چشمی پربکا       

  در عزای شاهدین شد صالحه نوحه­ سرا ، یا اَخا ، اَدرِکن اَخاک

******************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

یا رب چـرا نیـامـد ،  عبّـاسِ نازنینـم          راضی مشو ز داغش بر خاکِ غم نشینم

******************

یا رب در این بیابان ، ماندم غریب و تنها          از علقمـه نیامـد خورشیـد آلِ طـاهـا

لب­تشنه مانده بر دشت گلهای باغِ زهرا          تا کی در انتظـارش بـا چشمِ تر نشینم

******************

چون می­شود که افتد  از خیمه ­گه گذارش         کـز تشنگـی رقیّـه باشـد در انتظارش

سوز عطش ربوده ، از جان و دل قرارش         در این زمینِ سوزان، داغش به دل نبینم

******************

ترسم که پاره پاره گردد تنش به میدان         ترسم به ساحلِ آب از تشنگی دهد جان

بر دیده­ اش نشیند زخمِ سنـان و پیکان         ترسـم کِشـد به محشر ، دیدارِ آخرینم

******************

یا رب تو خود گواهی، او تکیه­ گاهِ من بود         سقّایِ خیمه­ گاه و  پشت و پنـاهِ من بود

سردار بـاوفـا و میـرِ سپـاهِ مـن بـود         از دوریش مگردان ، بی یار و بی معینـم

******************

گویـا خبـر نـدارد  از حـالِ اصغـر من         وز آهِ جانگـدازِ غمـدیـده خـواهـر من

کـه از سـوزِ نـالـۀ او آمد چه بر سر من         گویا به خون نشسته ، آن سرو و یاسمینم

******************

گر زینبِ جگرخون گیرد ز من سراغش         گویم چگونـه پرپر گردیـده یاسِ باغش

با دخترم سکینـه جان می­دهد ز داغش         رحمی نمـا خدایـا ، بر این دلِ حزینـم

******************

چون بانگ یا اخایش از خیمه­ گه شنیدم         فریـادِ واغـریبـا از سـوزِ دل کشیـدم

زین دردِ خانمانسوز همچون کمان خمیدم         شد پاره پاره پیکـر ، آن مـاهِ بی­قرینـم

******************

یا رب به اشک و آهِ  سالار تشنه­ کامـان         فرما به ما عنایت ، روزِ جـزا ز احسـان

در سوگ و داغِ عبّاس شد صالحه نواخوان         راهی به سوی کیـوان شد آهِ آتشینـم

******************

 

 

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

جان­نثارِ کربلا ، باوفا برادرم ، باوفا برادرم         نور چشم مرتضا، باوفا برادرم، باوفا برادرم

******************

چون به میدان رهسپار،  شد عزیز حیدر         گوئیا شـد در حَـرَم، صبـحِ روز محشر

نالۀ لب­تشنگـان ، شـد بـه عـرشِ داور         صف­شکن در نینوا ، باوفا برادرم ، باوفا برادرم

******************

دیده بر راهش حسین، شد به حالِ نالان         که ای بـرادر رفتی و ،  من شدم پریشان

بی­کس و تنها شدم ، انـدر این بیـابـان         کوکب آلِ عبا ، باوفا برادرم ، باوفا برادرم

******************

ای برادر بین چسان ، دیده­ام پر آب است         قلب زارِ اصغـرم ، از عطـش کباب است

بر سر گهواره­اش ، خونجگـر رباب است         ای امیر جانفدا، باوفا برادرم، باوفا برادرم

******************

ساقی اهـلِ حـرم ،  تـک سـوارِ پیکـار         خیـز از این خاکِ سیه ، ای مرا علمـدار

داغِ تو کرده مـرا ، خستـه و دل ­افگـار         گشته­ ام بی­ اقربا ، باوفا برادرم ، باوفا برادرم

******************

ای گُـلِ صـدپـاره­ام ، نـور هر دو دیـده         دیده بگشـا بین حسین ، نزد تو رسیده

بـا دلـی بشکستـه و ، قامتـی خمیـده         گشته­ ای از من جدا ، باوفا برادرم ، باوفا برادرم

******************

حیفـم آیـد از قـد و ، روی انــور تـو         چون بَـرَم در خیمه­ گـه ، جسمِ پرپر تـو

خاکِ گـرمِ کـربـلا ، گشتـه بستـر تـو         شد حسینت بی­نوا ، باوفا برادرم ، باوفا برادرم

******************

من شدم تنهـا دگـر ، بـی تـو ای برادر         دست ماتم می­زنم  ،  از غمِ تـو بـر سـر

صالحه شد نوحه_­گـر ،  بـا دلـی پـرآذر         می­کند بهرت نوا ، باوفا برادرم ، باوفا برادرم

******************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

العطش سکینه زد آتش به جانم          رسان تو آبی به حرم ، میر جوانم

******************

عبّاس ای  صف­شکـن سپاهـم          امیـد و  آب­آور خیمـه­ گـاهـم

تو بودی جان­برکف و تکیه­ گاهم          چرا به خون غوطه­ وری ، ای مهربانم

******************

برادرا جـانِ حسیـن فـدایـت          فـدای قَـدّ و قامـت رسـایـت

دلم ز سینـه پَـر کِشد برایـت          کنـارِ بالیـنِ تو با ، آه و فغانـم

******************

چـون ز حـرم نـوای تو شنیدم          ز سوزِ سینـه ناله­ هـا کشیـدم

به سر زنـان کنـار تـو رسیدم           گشته ­ای صدپاره بدن، سرو روانم

******************

چرا میانِ  خاک و  خون تپیدی           چه شد که از حسین تو  دل بریدی

قامتم از فـراق خود  خمیـدی           بر سر نعش پرپرت، بر سر زنانم

******************

خیز و ببین به خیمه­ گه پریشان           کنــارِ گهــواره ربـاب نـالان

رسد نـوایِ او بـه بـام کیـوان           چرا ز پا فتـادی ای ، آرام جانم

******************

رشیدم ای سروِ  به خون تپیده            دست تو را چه کس ز تن بریده

تو بودی سـردارم و نـور دیـده           تو رفتی از کنارم ای ،  دُرِّ گرانم

******************

الهــی حـقِّ خـونِ ایـن دلاور            به مـا عنـایتـی نما به محشـر

صالحـه گفتـه بـا دو دیـدۀ تر            نوحه­ سـرای ساقیِ لب­تشنگانم

******************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

علمـدار لشکر ،  برادرم ابوالفضل          امیرِ  دلاور ، بـرادرم ابـوالفضـل

**************

بــرادرِ دلیــر  و  جـان­نثــارم          ز داغِ رفـتـنِ تــو بـی­قــرارم

پس از تـو من غریبِ این دیـارم          دلم شد پر آذر ،  برادرم ابوالفضل

**************

دیـده گشـا تـو نـورِ دیـدۀ من          که  روی  نعشِ تـو رسیـده­ ام من

با  قد  و  قامتـی خمیـده­ ام مـن          ز داغت زنم سر ، برادرم ابوالفضل

**************

دیده گشـا دَمـی عـزیـز جانـم          سپهبـدِ  دلـیـر و  قهـرمــانـم

که از غمت  به  نـالـه و  فغـانـم          مرا یار  و  یاور ،  برادرم ابوالفضل

**************

بـه کـودکـان تو دادی وعدۀ آب          به خیمه  اصغرم شده چه  بی­تاب

ز سوزِ  تشنگـی  نبرده­ اش خواب          به خون خفته پیکر،برادرم ابوالفضل

**************

بــرادرا تـو معنــیِ امـیــدی         چه شد دل از حسینِ خود بریدی

مثالِ گل به خاک و خـون تپیدی          اَیـا مـاهِ  انـور ، برادرم ابوالفضل

**************

مـرا تـو بـوده­ ای چو نـور دیده          بگو کـه دسـت تـو ز تن بریـده

خدا  چنان تـو  کـس  نیافـریـده          سپهدار و صَفدَر، برادرم ابوالفضل

**************

جـانِ حسیـنِ فـاطمـه فـدایت          فدای عَهـد و غیرت و  وفـایـت

ز سـوزِ سینـه می­زنـم صدایـت          گُلِ بـاغِ حیـدر، برادرم ابوالفضل

**************

خـدا بـه آهِ سَــرورِ شهیــدان          بـه مـا عنـایتـی نمـا ز احسان

صالحه گشته با  دو چشـم گریان          زند سینه و سر ، برادرم ابوالفضل

**************

 

 

حضرت علی اصغر -استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

آسوده خواب ای اصغرم، سقّای طفلان آمده       دیگـر مکُن آه و نـوا ، عمّـو ز میدان آمده

*************

ای کودکِ دلبنـدِ من، دیگر تو بی­تابی مکن       زاریُّ و بی­تابـی دگـر ، از درد بی­آبـی مکن

تا کی تو را لالا کُنم ، افغان و بیخوابـی مکن       آتش مزن بر جـانِ من، پایان هجـران آمده

*************

باشد که بینی از سفر، عبّاسِ حیدر می­رسد        از سوی نهـرِ علقمه ، میرابِ لشکر می­رسد

آن ساقیِ لب­تشنگـان، با آب کوثر می­رسد        دانم تو را از تشنگی ، اینک به لب جان آمده

*************

ای ساقـیِ نـام­ آورم ،  دُردانـۀ من شد فـدا        بشنـو نـوایِ العطـش ، زان تشنگـان بی­نوا

ای یـادگـار مرتضـی انـدر زمیـن کـربـلا        یکدم به خیمه کُن نظر، زینب پریشان آمده

*************

ای زادۀ  اُمُّ البنیـن ، جـانِ حسین قربانِ تو        بازآ کنـارِ من دَمـی ، تا بوسم آن دستان تو

دردا ، دریغا ،  شد جدا دستِ من از دامان تو        دلخسته کُلثوم از غمت با چشم گریان آمده

*************

بعد از تو ای سردارِ من ،  گشتم غریب و خونجگر        شامِ سیـه بر دیـده­ام  آمد ز داغت جلوه­گر

آخر چرا ای نازنین، عمرت چنین آمد به سر        بالیـنِ نعشت نوحه­ گـر ، شاهِ شهیدان آمده

*************

آه ای فلک، نفرین به تو،   بشکسته­ ای بال و پرم         از تیر و تیغِ کوفیان ،  در خون کشیدی افسرم

آخر چگونه من بَـرَم، نعشش به نزد خواهرم         از دیده چون سیلِ روان ، اشکم به دامان آمده

*************

یا رب به حـقِّ ساقـیِ ، لب­تشنگـانِ کربـلا         فرما نگاهـی از کَـرَم ، بـر حاضرین روزِ جزا

بر سینه و بر سر زنان ، شد صالحه نوحه­ سرا        هم ­نالـه با اهـلِ حـرم، با قلـب نالان آمده

*************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

تا هست مرا یک نفسی ،  یارِ حسینم          سردار حسینـم، غمخـوار حسینم

******************

هم ساقی و هم میرِ علمدارِ حسینم           سردار حسینـم، غمخـوار حسینم

******************

در مکتبش آموختـه­ ام  درسِ وفا را           زیـر و زَبَـرِ  واقعـۀ کـرب و بـلا را

هرگز نَکِشـم دست ز  دامانِ وصالش          تنهـا نگـذارم گُـلِ اصحابِ کسا را

از کودکی دلبسته به دیدار حسینم           سردار حسینـم، غمخـوار حسینم

******************

از روزِ ازل در رگِ من خونِ حسین است           جان و دلِ من ، واله و مفتون حسین است

بر لوحِ دلـم، نقش بُـوَد  با خطِ  زیبا           عبّاسِ علی عاشق و مجنونِ حسین است

با جان و دلِ خویش خریدارِ حسینم           سردار حسینـم، غمخـوار حسینم

******************

چون تیـرِ ولایش به دلم آمد و بنشست          تا زنده­ام  از دامن او من نکشم دست

تا صبحِ قیامت که دَمَد صور به عالم           از بـادۀ عشقِ پسرِ  فاطمه­ اَم مست

مفتون صفات و گُلِ رخسارِ حسینم           سردار حسینـم، غمخـوار حسینم

******************

در عرصۀ پیکار، من آن شیرِ دَمانـم           سقّـایِ سرافـرازِ شـهِ تشنه ­لبانـم

تا مرگ، در آغوش بگیـرد بدنـم را           پیوستـه بُـوَد نامِ حسین وردِ زبانم

رزمنـده و جانبـاز و فداکارِ حسینم           سردار حسینـم، غمخـوار حسینم

******************

من حافـظِ اهـلِ حـرمِ آلِ عبایـم           بنیان کنِ ظُلـم  و  پسرِ شیرِ خدایم

در راهِ حسین لحظـه­ ای از پا ننشینم           هر چند که  افتاده ز تن دستِ رسایم

با منصب سرداری به دربـارِ حسینم           سردار حسینـم، غمخـوار حسینم

******************

در جبهۀ دین، اُسوۀ ایثـار  منم من           امّیـدِ دلِ حیـدرِ کـرّار منـم مـن

سوگند به خونِ شهدا، در صفِ میدان           لب تشنه­ترین یـارِ فداکـار منم من

هم ساقی و هم میرِ علمدارِ حسینم           سردار حسینـم، غمخـوار حسینم

******************

یکدم تو بیـا در بَـرَم ای جانِ برادر           بنگر که دو بازوی من افتاده ز پیکر

بر مقتـلِ عبّـاسِ جوانت گذری کُن           نعشم به نگـر در شطِ خون گشته شناور

جان بر کف و سربازِ وفـادارِ حسینم           سردار حسینـم، غمخـوار حسینم

******************

یا رب به علمدارِ شهِ بی کس و یاور           بر اهلِ عزا کُن نظری در صفِ محشر

از داغِ جگرسوز و  غمِ ساقیِ طفلان            شد نوحه­ سـرا صالحـه با قلبِ پرآذر

پیوسته پریشان  و عـزادارِ حسینم            سردار حسینـم، غمخـوار حسینم

******************

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

 

سردارِ سرافرازِ من ای ثانیِ حیدر          از داغِ تو گردیده حسین بی کس و یاور

**********

ای جانِ برادر ، تو مرا تاب و توانی          سردارِ سپـاه و قمـرِ هاشمیانـی

هم ساقی و هم میرِ علمدارِ جوانی          گریم به سرِ نعشِ تو با چشمِ ز خون تر

**********

برخیز و به بین بی تو علمدار ندارم           آب آورِ طفلان و سپهـدار ندارم

بعد از تو دگـر یار فداکـار ندارم           بازوی رسای تو جدا گشته ز پیکر

**********

بُد آرزویم ای که مرا تاب و توانی           از بهرِ صغیران به حرم، آب رسانی

شاید دلِ اطفالِ من از غصّه رهانی           نالـم ز فـراقِ تـو اَیـا مـاهِ منوّر

**********

برخیز که کلثومِ دل افسرده و محزون            از ماتمِ جانسوزِ تو گردیده چه مجنون

پوشیده سیه در بر و گردیده جگرخون            امّیدِ صغیـرانِ من  ای میـر دلاور

**********

برخیز که در خیمه کنون قحطیِ آب است            شش ماهه­ ام از سوزِ عطش در تب و تاب است

گریان سرِ گهوارۀ او چشمِ رباب است            ای میرِ سپهدارم و نام آورِ لشکـر

**********

ای شیردلِ اُمِّ بَنین در صفِ میدان            ای نام تو آرام و قـرارِ دلِ طفلان

آتش زده هجران تو  بر این دلِ نالان            رفتی ز کنارِ منِ بی مونس و یاور

**********

رفتی و نهادی به دلم، دردِ جدایی            جانم به فدایت  که تو شمعِ شهدایی

گشتی به لبِ آب، تو لب­تشنه فدایی            افتاده به خون جسمِ تو چون لالۀ احمر

**********

یا رب به علمدارِ شهِ بی کس و یاور             بر ما نظری کن تو ز احسان، صفِ محشر

شد نوحه­ سرا صالحه با قلب پر اذر             زین غصّه زند دستِ عزا سینه و بر سر

**********

حضرت عباس - استاد محمد علی صالحه شوشتری ( مهدی آبادی )

خم شد کمرم، از غمِ جانسوزِ برادر          صد پاره شد از تیغِ جفـا ،  ثانیِ حیدر

**************

ای پشت و پناهـم، قربـانِ  وفایـت         سردارِ سپاهـم، جانـم به فدایـت

در خیمـه به  پا شـد ، آیینِ عزایت         بعد از تو شدم، بی­کس و بی، مونس و یاور

**************

برخیز و نظر کُن ، ای نورِ دو دیده          غمدیـده حسینـت، نـزدِ تو رسیده

با دیـدۀ گریـان ، با قـدِّ خمیـده          بالینِ تو پیوسته زنم سینه و بر سر

**************

صد حیف و صد افسـوس ،  رفتی  ز کنارم          هجـرانِ تو آتش ، زد بـر دلِ زارم

خونابه ز داغـت، از دیده به بـارم          برخیز  و نظر کُن به  منِ  زار  و   دل­ اَخگـر

**************

کو آنکه شنیده است، در عالمِ امکان          ساقی لبِ دریا، لب تشنه دهد جان

عهدَش به رساند ،  اینگونه به پایان          اندر شطِ خون، جسمِ تو گردیده  شناور

**************

کلثومِ جگرخون ، بهرت نگران است           داغت به دلِ او، سنگین و گران است

زین بارِ مصیبت ، قـدَّش چو کمان است           ریزد به سرش ، خاکِ عزا، غمزده خواهر

**************

ای سروِ سرافـراز ، سـردارِ جوانم           پیوسته بَـرَم من،  نامت به زبانـم

دیگر به چه امّیـد ، بعد از تو بمانم           افتاده چـرا، دستِ رسایِ تو ز پیکـر

**************

یا رب به نـوایِ، فـرزنـدِ پیـامبـر           فرمـا تو عنایت، بر ما صفِ محشر

در سوگ و عـزایِ، عبّـاسِ دلاور           شد نوحه ­سرا، صالحه با، قلبِ پر آذر

**************